Fajing DotNet

Archive for August 30th, 2007

ประวัติมวยไท่เก๊กตระกูลหยาง (ตอน 3) 

เล่าเรื่องลูกคนรองของท่านหยางลู่ฉานไปแล้ว หากไม่พูดถึงอีกคนเดี๋ยวท่านจะพาลน้อยใจหาว่าผู้เขียนลำเอียง บุตรชายคนที่สามของท่านหยางลู่ฉานมีนามว่าหยางเจี้ยนโหว (ค.ศ. 1839-1917) เนื่องจากท่านหยางเจี้ยนโหวเป็นบุตรคนที่สามคนทั่วไปจึงเรียกท่านว่าซันเส้าเหย หรือออกเสียงเป็นแต้จิ๋วว่า ซาเสี่ยวเอี้ยหรือนายเล็กคนที่สาม เพียงแต่คนนี้ไม่ใช่ซาเสี่ยวเอี้ยแห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้าของโกวเล้งนะครับ Read the rest of this entry »

ประวัติมวยไท่เก๊กตระกูลหยาง (ตอน 2)

ไหนๆ ก็พูดถึงรุ่นลูกตระกูลหยางกันแล้ว ก็ขอต่ออีกสักหน่อยก็แล้วกันนะครับ จริงๆ แล้วเรื่องของท่านหยางปันโหว หรือหยางเจี้ยนโหวนี่เป็นเรื่องที่ไม่ว่าอ่านหนังสือเล่มไหนเขาก็ต้องพูดถึงอยู่บ้าง หากเราไม่เอามาเล่าบ้างก็ดูจะขาดๆ อะไรไป

ท่านหยางปันโหวเป็นคนมีนิสัยแข็งกร้าว ชอบการประลองยุทธ์ ผู้ที่เคยประลองกับท่านก็มักจะได้รับบาดเจ็บเสมอ เล่ากันว่าครั้งหนึ่งท่านเคยประลองกับนักมวยคนหนึ่ง ท่านได้ถูกนักมวยคนนั้นคว้าแขนไว้ได้ โดยปกติแล้วในสถานการณ์เช่นนี้ ท่านหยางปันโหวเพียงผลักเบาๆ ก็สามารถคลี่คลายได้แล้ว แต่ครั้งนี้ท่านได้ใช้กำลังแขนเพื่อสบัดออกจนคู่ต่อสู้ได้รับบาดเจ็บ เมื่อกลับมาบ้านก็ได้เอามาเล่าให้บิดาคือท่านหยางลู่ฉานฟังด้วยความปลาบปลื้มในชัยชนะที่ได้มา ท่านหยางลู่ฉานกลับกล่าวกับหยางปันโหวว่า “ชัยชนะเป็นสิ่งที่น่ายินดี แต่เสียดายแขนเสื้อของเจ้าได้ขาดไป ขอให้รู้ว่าเจ้าได้ใช้พลังมากเกินไป” ท่านหยางปันโหวจึงได้สำรวจแขนเสื้อของตนเองจึงได้รู้ว่าขาดไปจริงๆ หลังจากถูกบิดาตำหนิ ทำให้ยิ่งมุมานะในการฝึกฝนมวยไท่เก๊กยิ่งขึ้น Read the rest of this entry »

 ประวัติมวยไท่เก๊กตระกูลหยาง (ตอน 1)

ทีนี้ต่อมาท่านหยางลู่ฉานเกิดไปพลั้งมือทำคนตายในการประลองครั้งหนึ่ง ก็มีผู้ช่วยเหลือให้ไปหลบอาญาแผ่นดินอยู่ในนครปักกิ่ง

การไปอยู่เมืองหลวงก็มีผู้อุปการะ ให้ไปเป็นครูมวยอยู่ในตระกูลจาง ซึ่งเป็นเศรษฐีใหญ่อยู่แถบชานเมืองปักกิ่ง แถมท่านจางคนนี้มีตำแหน่งขุนนางห้อยด้วย เหตุเพราะตระกูลจางเปิดโรงงานซีอิ๊ว เต้าเจี้ยว ผักดอง อยู่ทางด้านทิศตะวันตกของนครปักกิ่ง ฟังว่าผักดองของโรงงานจางพานิชย์แห่งนี้มีรสชาติดีมาก ถูกปากพระนางซูสีไทเฮา จนได้ผูกขาดเป็นผู้ส่งซีอิ๊ว เต้าเจี้ยว ผักดองทั้งหลายเข้าไปในวังหลวงแต่เพียงผู้เดียว Read the rest of this entry »

มวยไท่เก๊กตระกูลหยาง มวยไท่เก๊กตระกูลหยางเริ่มต้นจากบุรุษนามหยางลู่ฉาน ซึ่งเริ่มต้นจากการเป็นชาวบ้านนอกธรรมดาจนมากลายเป็นหัวหน้าครูฝึกองครักษ์และพระอาจารย์ของอ๋องในวังหลวง

ท่านหยางลู่ฉานมีชีวิตอยู่ในช่วง ค.ศ. 1799-1872 เป็นคนตำบลหย่งเหนียนอำเภอกว่างผิง มณฑลเหอเป่ย ฟังว่าบ้านท่านเป็นชาวนายากจนแต่รสนิยมวิไลชอบฝึกวิทยายุทธ์ตั้งแต่อายุยังน้อย ตอนเด็กๆ ท่านมีรูปร่างเล็ก แต่ก็มีความคล่องแคล่วว่องไว ประมาณว่าก็มีแววจอมยุทธ์อยู่ Read the rest of this entry »

ตันเปียน หรือที่แปลกันว่า “แส้เดี่ยว” เป็นท่าที่เรียกได้ว่าเป็นตัวแทนของมวยไท่เก๊กเลยก็ว่าได้  เมื่อเห็นผู้คนร่ายรำมวยจีน แสดงท่าตันเปียนออกมา แม้ไม่รู้ชัดว่าเขากำลังฝึกฝนศิลปะชนิดใด ก็จะชวนให้นึกถึงมวยไท่เก๊กขึ้นมาก่อน  โดยที่มักจะเห็นคุ้นตากันมากที่สุดจะเป็นท่าตันเปียนของมวยไท่เก๊กตระกูลหยาง ซึ่งแพร่หลายมากที่สุด  ท่านี้แสดงออกโดยการยืนด้วยท่าขาธนู  ขาหน้าโค้งงอ ขาหลังเหยียดออก มือที่ตีออกไปข้างหน้าหันฝ่ามือตีออก มืออีกข้างหนึ่งแสดงออกเป็นรูปมือตะขอ แสดงความหมายของการเกาะเกี่ยว สลาย ปัดป้องและจู่โจมในท่วงท่าเดียว Read the rest of this entry »

หวินโส่ว แปลว่ามือเมฆ โดยลักษณะท่วงท่าเป็นการเคลื่อนที่ไปด้านข้างพร้อมทั้งหมุนเอวและวาดมือเป็นวงโค้งปัดออกไปตามทิศทางการเคลื่อนที่   โดยปกติในชุดมวยจะเป็นท่าที่ถูกวางต่อจากท่าตันเปียน (แส้เดี่ยว) และจบลงด้วยท่าตันเปียน Read the rest of this entry »