Fajing DotNet

Archive for August, 2007

มวยไท่เก๊กหรือไทชิ คือวิทยายุทธ์แขนงหนึ่งของจีน ซึ่งได้รับอิทธิพลจากปรัชญาลัทธิเต๋า เน้นการใช้ ความอ่อนชนะความแข็ง ช้าชนะเร็ว แรงน้อยชนะแรง มาก โดยมีลักษณะการฝึกฝนร่ายรำชุดมวยที่เนิบช้า เบาสบาย กลมกลืน ต่อเนื่อง หากแลดูคล่องแคล่ว มีชีวิต ชีวา ฝึกฝนสติและสมาธิ เน้นการฝึกพลังภายในมากกว่า ภายนอก เน้นการเสริมสร้างสุขภาพของผู้ฝึกฝนมากกว่า การต่อยตีทำร้ายผู้อื่น สามารถฝึกฝนได้ทุกเพศทุกวัยจน แม้คนชราอายุ 80-90 ปีก็ยังสามารถฝึกได้ ทั้งนี้ก็มีผู้ฝึก มากมายที่เริ่มต้นเรียนมวยไท่เก๊กในวัยชราหรือเมื่อมีข้อจำกัดทางร่างกายจนไม่สามารถฝึกฝนหรือออกกำลังกาย ชนิดอื่นได้ Read the rest of this entry »

ชื่อท่าดังกล่าวนี้ อ้างอิงจากมวยช้าชุดที่สืบทอดมาทางสายท่านต่งอิงเจี๋ย (Dong YingJieh) ซึ่งเป็นสายที่ผมได้มีโอกาสศึกษาเป็นเวลาหลายปี ส่วนการนับท่านั้น หากดูตามนี้จะนับได้ 81 ท่า แต่บางสำนักก็ว่า 85 บ้าง 88 บ้าง 108 บ้าง ก็แล้วแต่กันไป เพราะหากดูที่ชื่อท่าจะเห็นว่าบางทีก็มีการรวบสองสามท่า ตั้งชื่อเดียวก็มี บางท่ามีซ้ายขวา ก็เรียกรวมเป็นท่าเดียวไปเลย ก็แล้วแต่ว่าอาจารย์ท่านใดท่านอยากให้รวมแล้วลงเป็นกี่ท่าก็รวมๆ รวบๆ ชื่อให้มันได้เท่านั้นท่า แต่ก็รำเหมือนๆ กันนี่แหละครับ นอกจากบางสำนักอาจตัดทอนให้สั้นลง หรือให้ง่ายลง หรือเรียบเรียงใหม่นั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง Read the rest of this entry »

ในการฝึกนั้น อาจารย์ได้ให้เคล็ดในการฝึกสิบประการ ซึ่งถ่ายทอดมาจากท่านอาจารย์หยางเฉินฟู่ และได้บันทึกไว้โดยท่านเฉินเว่ยหมิง ศิษย์เอกอีกคนหนึ่งของท่านหยางเฉินฟู่ 

หลักทั้งสิบประการนี้ แต่ละประการมีความหมายที่แตกต่างกันสำหรับผู้ฝึกแต่ละระดับ เพราะเป็นหลักที่ฝึกตั้งแต่เบื้องต้นจนถึงขั้นสูง มีกระบวนการฝึกที่แตกต่างกัน และทำให้เกิดความเข้าใจที่แตกต่างกัน ซึ่งโดยปกติแล้วผู้เรียนจะต้องได้รับการถ่ายทอดจากอาจารย์ผู้สอนโดยตรงเท่านั้น Read the rest of this entry »

สิ่งหนึ่งซึ่งผู้ฝึกมวยไท่เก๊กจะต้องได้ยินอยู่ตลอดเวลาคือ “ซง” หรือบางสำนักพูดกันเป็นภาษาไทยก็จะได้ยินแต่เสียงอาจารย์หรือศิษย์พี่บอกให้ “ผ่อนๆๆๆ”  จนบางครั้งแทบจะตะโกนออกไปว่า “ผ่อนจนหมดตัวแล้ว จะไม่ให้เหลือเก็บบ้างหรือไง”

ซง นี้ถ้าแปลตรงๆ ตัวก็แปล่าผ่อนคลาย แต่ในวิชามวยไท่เก๊กดูจะเป็นคำที่มีความหมายลึกล้ำไม่สิ้นสุด ฝึกฝนกันอยู่หลายปีอาจารย์ก็ยังพร่ำบอกให้ซงๆๆ แม้จะรู้สึกว่าซงจนไม่รู้จะซงอย่างไรแล้ว แต่พอฝึกๆ ไปก็ดูเหมือนว่าจะยังสามารถซงได้อีก Read the rest of this entry »

ในปัจจุบันคนจำนวนไม่น้อยที่หันมาสนใจศาสตร์ในการหายใจ เพราะมีรายงานทางการแพทย์มากมายบ่งข้อดีของการหายใจลึก ยาว ให้ร่างกายได้รับออกซิเจนอย่างเพียงพอ  ในการฝึกศาสตร์ตะวันออกหลายๆ แขนงก็มักจะมีองค์ประกอบเรื่องการหายใจเข้ามาอยู่ด้วย เช่น การทำสมาธิแบบอานาปาณสติ, การฝึกโยคะ, การฝึกชี่กง ฯลฯ เป็นต้น

ก็เลยเป็นคำถามขึ้นมาว่า แล้วการหายใจในวิชามวยไท่เก๊กล่ะ เป็นอย่างไร  ต้องฝึกด้วยหรือเปล่า แล้วฝึกอย่างไร Read the rest of this entry »

เคยกล่าวไว้แล้วว่า การฝึกมวยไท่เก๊กเป็นการฝึกฝนชั่วชีวิต

แต่ละคน เมื่อได้รับรู้เช่นนี้ ก็มีปฎิกริยาแตกต่างกัน

บ้างก็คิดว่า ชั่วชีวิตก็ชั่วชีวิต ชีวิตที่เหลือหลังจากนี้ก็ยกให้กับการฝึกมวยไปบ้างก็คิดว่า ก็ลองเรียนไปดูก่อน ถ้าเบื่อเมื่อไรก็เลิก
บ้างก็คิดว่า ถอยดีกว่า เดี๋ยวเรียนๆ ไปแล้วต้องเลิก อาจจะเสียเวลาเปล่าๆ Read the rest of this entry »

ในการศึกษาวิชามวยไท่เก๊ก มีอยู่สองเรื่องที่แม้จะเป็นคนละความหมายกัน แต่ก็เกี่ยวข้องสัมพันธ์กันจนผู้เรียนยากที่จะแบ่งแยกสองความหมายนี้ออกจากกันอย่างชัดเจนได้ นั่นคือ

 “การเรียน” กับ “การฝึก”

ความจริงนี่เป็นสองคำที่มความหมายชัดเจนในตนเอง “การเรียน” หรือ “การเรียนรู้” คือการรับรู้สิ่งใหม่ๆ  ซึ่งอาจจะเป็นการเรียนโดยที่มีอาจารย์ผู้สอน หรือการเรียนรู้ด้วยตนเองก็ได้ ในพจนานุกรมฉบับที่ผมใช้ เขาให้ความหมายหนึ่งของคำว่า “เรียน” คือ “ฝึกหัด” Read the rest of this entry »

มีคุณป้าอยู่คนหนึ่ง เป็นโรคปวดหลังเรื้อรัง  ได้รับการรักษาจากหมอจับเส้นท่านหนึ่งจนทุเลาลง แต่ด้วยพฤติกรรมการใช้ชีวิตของคุณป้า จึงทำให้โรคปวดหลังดังกล่าวกำเริบอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนคุณป้าเองก็บอกว่าชาตินี้คงไม่หวังจะหายแล้ว เพราะไปรักษามาก็หลายหมอ ทั้งกินยาฉีดยาไปก็หลายขนาน หายไปเพียงชั่วครู่ชั่วยามก็กลับมาปวดใหม่  บังเอิญหมอจับเส้นท่านที่ว่าท่านก็มีความรู้ด้านวิชามวยไท่เก๊กจึงได้แนะนำให้คุณป้าไปฝึกมวยไท่เก๊ก เพื่อปรับพฤติกรรม ปรับโครงสร้างร่างกาย ซึ่งจะทำให้โรคปวดหลังมีโอกาสหายขาด หรือไม่กลับมากำเริบซ้ำอีก ทีนี้เมื่อคุณป้าได้มาพบกับอาจารย์สอนมวยไท่เก๊ก Read the rest of this entry »

ผมได้ยินชื่อมวยไท่เก๊กเป็นครั้งแรกสมัยยังเป็นเด็กนักเรียนหัวเกรียนนุ่งขาสั้นอยู่   วันหนึ่งเดินๆ อยู่ก็เห็นรุ่นพี่ที่สนิทสนมกันดีคนหนึ่งอ่านหนังสือเล่มหนาๆ อ่านไปหัวเราะเอิ้กอ้ากไป   สนใจครับ ปราดเข้าไปถามทันทีเลยว่าพี่ท่านกำลังศึกษาคัมภีร์พิสดารอันใดหรือจึงทำอาการประหนึ่งคนสติไม่ค่อยสมประกอบเช่นนี้   พี่ก็คงอารมณ์ดีอยู่ก็บอกมาว่าอันคัมภีร์วิชาฝีมือเล่มนี้ มีนามเรียกขานกันว่านิยายกำลังภายใน Read the rest of this entry »

ก็ขึ้นอยู่กับนิยามของคำว่า “สำเร็จ” นี่ละครับ ถ้าจะวัดกันที่ว่าความสำเร็จคือ ร่างกายแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ไข้ รำมวยได้สวยงามต่อเนื่อง มีอะไรร้อนวูบๆ วาบๆ ในร่างกาย ประมาณว่าเป็น “ชี่” หรือลมปราณ ไหลผ่าน มีศูนย์ถ่วงมั่นคง คนผลักไม่ล้มง่าย ยืนบนรถเมล์ไม่ต้องเกาะราว หรือแม้แต่ใช้สู้กับอันธพาลข้างถนนได้ทีละสามสี่คน ชกไปทีกระเด็นไปไกล หรือซัดให้กองทรุดลงไปกับพื้นได้ จนถึงแอดวานซ์หน่อยอย่างเช่นสามารถบำบัดอาการเจ็บป่วยบางอย่างในร่างกายตนเองได้  จนถึงเอาไปสอนหาเงินทองใช้ก็ได้ ว่ากันทั้งหมดนี้ ผมก็ยังว่าคุณมีโอกาสฝึกได้ สำเร็จได้ Read the rest of this entry »