Fajing DotNet

Archive for September 3rd, 2007

ในการฝึกฝนวิชาโบราณเช่นมวยไท่เก๊กนี้  ปกติแล้วจะมีทั้งธรรมเนียมและข้อควรปฏิบัติที่อาจยึดถือกันมาในสำนัก หรือที่อาจารย์ผู้สอนของเราได้รับถ่ายทอดมาด้วย ซึ่งอาจารย์ก็มักจะค่อยๆ ถ่ายทอดต่อให้กับศิษย์ไปอีกต่อหนึ่ง

โดยปกติแล้วในการฝึก ผู้ฝึกควรปฏิบัติตนต่อครูอาจารย์ด้วยความเคารพ ไม่ว่าจะเรียกท่านว่าครู, อาจารย์, เหล่าซือ หรือซือฝู่ ก็ควรให้ความเคารพดุจเดียวกัน  ในการฝึกควรปฏิบัติตามคำสั่งหรือคำสอนของอาจารย์ หากสงสัยให้ถาม แต่ไม่ควรเซ้าซี้ Read the rest of this entry »

ในการฝึกมวยไท่เก๊ก แม้จะบอกว่าสามารถฝึกได้แบบสบายๆ แต่ก็มีบางเรื่องที่ควรใส่ใจ ดังนี้

1. สถานที่

ควรเลือกสถานที่ที่โปร่ง โล่ง ที่กลางแจ้งที่อากาศถ่ายเทดี เช่นในสวนสาธารณะ จะดีกว่าในโรงฝึกมิดชิด ควรเลือกบริเวณที่พื้นราบเรียบ ไม่ขรุขระหรือลาดชัน หากสามารถหาได้ พื้นดินหรือพื้นหญ้าเป็นทางเลือกที่ดี แต่ไม่ควรฝึกในสถานที่ที่ลมแรงหรือแดดร้อนเกินไป  เวลาที่ฝนตกหนักไม่ควรฝึกกลางฝน เวลาที่เหมาะสมคือตอนเช้าตรู่ หรือตอนหัวค่ำ  ซึ่งก็ไม่ใช่ข้อกำหนดตายตัว เพียงแต่กลางวันหากฝึกกลางแจ้งท่ามกลางแดดร้อนจัดนั้นยากที่จะผ่อนคลายได้ดี เพราะคงมัวแต่หยีตาสู้แดด ควรฝึกฝนในสถานที่เดิม และหันหน้าในทิศทางเดิมเป็นประจำ  ซึ่งจะช่วยไม่ให้หลงทิศสำหรับผู้ที่ฝึกมาใหม่ๆ  การฝึกสามารถทำท่ามกลางอากาศหนาวเย็นได้ จะช่วยให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นเพียงแต่ต้องแต่งกายให้มิดชิดอย่าให้ร่างกายกระทบความเย็นโดยตรง Read the rest of this entry »

ในสมัยโบราณจะเคร่งครัดมากเรื่องการนำวิชาไปสอนให้กับผู้อื่น โดยแทบทุกสำนักมักจะมีเป็นกฎเลยว่า “ห้ามนำวิชาที่เรียนไปสอนให้กับผู้อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตจากอาจารย์”  บางแห่งอาจจะผ่อนปรนยกเว้นบ้าง เช่น ยกเว้นให้สอนได้เฉพาะกับคนในครอบครัวหรือคนใกล้ชิด  แต่โดยมากแล้วเรื่องนี้ค่อนข้างเคร่งครัด  Read the rest of this entry »