Fajing DotNet

ไม่ว่าเราจะไปเรียนมวยไท่เก๊กที่ไหน หรือแม้แต่อ่านจากตำราเล่มไหน มีบทหนึ่ง ซึ่งเขาจะต้องบอกต้องสอนกันแน่ๆ เพียงแต่อาจจะมากน้อยต่างกัน หรืออาจจะให้ความสำคัญต่างกัน ก็คือ การบริหารร่างกายก่อนการฝึก 

โดยปกติแล้ว การบริหารนี้จะเน้นไปที่การผ่อนคลายข้อต่อร่างกายแต่ละส่วน ตั้งแต่ข้อมือ ศอก ไหล่ อก เอว กระดูกสันหลัง ข้อสะโพก ข้อเข้า ข้อเท้า ว่ากันทั้งตัว ซึ่งล้วนมีประโยชน์อย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกมวยหรือไม่ได้ฝึกมวย หากได้บริหารข้อต่อต่างๆ เหล่านี้อย่างต่อเนื่อง ก็จะช่วยลดอาการบาดเจ็บต่างๆ และส่งผลให้เลือดลมไหลเวียนดีขึ้น เส้นเอ็นข้อต่อในร่างกายก็แข็งแรงมากขึ้น 

และแม้ท่าบริหารเหล่านี้อาจเปรียบเหมือนการอบอุ่นร่างกายก่อนการฝึกจริง แต่จริงๆ แล้ว ชุดฝึกเบื้องต้นเหล่านี้ก็มีคุณค่ามหาศาลอยู่ในตัวเอง  เรียกว่าหากไม่ได้ฝึกมวยกันเป็นเรื่องเป็นราว หรือไม่ได้ฝึกต่อเนื่อง จำท่ามวยไม่ได้ แต่หากได้ฝึกบริหารข้อต่ออยู่เป็นประจำ ก็ยังได้ประโยชน์ไม่น้อย อีกทั้งท่าทางเหล่านี้ ส่วนมากแล้วก็มักจะเป็นท่าทางง่ายๆ ซึ่งสามารถทำได้ตลอดเวลา แม้ในชีวิตประจำวัน

และเนื่องจากความที่ท่าบริหารเหล่านี้ดูเป็นท่าทางที่ง่ายๆ นี่เอง ทำให้หลายๆ คนละเลยชุดบริหารนี้ไปอย่างน่าเสียดาย มัวแต่มุ่งอยู่ที่ชุดมวย ซึ่งต้องใช้เวลาฝึกฝนค่อนข้างยาวนานต่อเนื่อง  มีรายละเอียดมากมาย มีข้อกำหนดกฎเกณฑ์เยอะแยะ หรือบางท่านก็มุ่งสะสมชุดมวย พยายามเรียนให้ได้มากชุด เรียนชุดหนึ่งแล้วก็ต้องต่ออีกชุด เรียนจบสองชุดสามชุดแล้วก็ขวนขวายจะเรียนดาบกระบี่ทวนพลอง อาวุธสั้นอาวุธยาวกันอีก

แต่ไม่ได้ย้อนกลับมาใส่ใจชุดบริหารเบื้องต้นนี้

หลายคนสักแต่ว่าทำๆ ไป ใจไปจดจ่ออยู่แต่กับบทเรียนข้างหน้า คิดว่านี่แค่เป็นการเตรียมตัว เดี๋ยวถึงจะได้เรียนของจริง  จนทำให้พลาดประโยชน์ พลาดจากของจริงที่อยู่ต่อหน้าไป

สำหรับผู้ที่กำลังฝึกฝนมวยไท่เก๊กอยู่ ลองสังเกตท่าบริหารก่อนฝึกที่อาจารย์มักให้ทำทุกครั้งก่อนเข้าบทเรียน สังเกตถึงรายละเอียดท่วงท่า หรือลองสอบถามเคล็ดความให้ชัดเจน รวมทั้งให้ใส่ใจกับวัตถุประสงค์หรือรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ จุดเน้นเล็กๆ น้อยๆ ที่แฝงเร้นอยู่ในชุดออกกำลังกาย ที่บางคนคิดว่าดูเหมือนของเด็กเล่นนี้

แล้วจะได้รับประโยชน์อย่างที่คาดไม่ถึง

สำหรับผู้ที่ไม่ได้มีอาจารย์ หรือว่าสำนักฝึกฝนเป็นเรื่องเป็นราว หรืออาศัยการอ่านหนังสือ ดูซีดี หรือลักจำเอาจากที่ใดก็ตาม ลองให้ความสนใจกับสิ่งที่อาจจะหลุดลอดสายตาไป เช่นชุดบริหารข้อต่อนี้  ซึ่งส่วนมากแล้วจะมีขั้นตอนหรือกระบวนการฝึกที่ง่ายๆ ไม่ซับซ้อน ดูแล้วเหมือนไม่มีอะไร

หรือแม้แต่คนเป็นครูพละ หรือหัวหน้าหมู่ลูกเสือ หรือผู้นำกลุ่มกิจกรรม ที่นิยมใช้ท่าออกกำลังกายมาเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม ลองใส่ใจในรายละเอียด วัตถุประสงค์ และกระบวนการฝึกอีกสักนิด  สิบนาทีหรือสิบห้านาทีของการฝึก จะได้สามารถตักตวงประโยชน์จากการฝึกหรือกิจกรรมนี้ได้อย่างเต็มที่

ใส่ใจกับสิ่งที่อยู่ต่อหน้า ไม่ใช่ว่าทำเรื่องหนึ่งอยู่  แต่ใจไปอยู่กับอีกเรื่อง ใจไปอยู่ข้างหน้าเสียแล้ว จนพลาดปัจจุบันขณะไป

2 Responses to “การบริหารข้อต่อ”