Fajing DotNet

Archive for October, 2007

ปรมาจารย์ได้ส่งมอบศิลปศาสตร์อันน่าอัศจรรย์
แข็งอ่อน เต็มว่าง แปรเปลี่ยนตามสภาวะ
เพียรแสวงหาสัจธรรมในคำสอน
และตรวจสอบ ภายในภายนอก หยาบและละเอียด ให้ลึกซึ้ง
เมื่อปรปักษ์เสนอตัว เราฉุดเขาเข้ามา
เมื่อเขาถอย เราตาม Read the rest of this entry »

มวยไท่จี่ช่างมหัศจรรย์
เคลื่อนไหวคล้อยตามธรรมชาติ
ไร้รอยต่อดุจกำไลหยก
ทุกท่วงท่าล้วนแสดงออกถึงไท่จี๋
ทั้งร่างกายเต็มเปี่ยมด้วยชี่ไม่ขาดสาย
เบื้องสูงเบื้องต่ำไม่ขาดสมดุล
วางเท้าดุจแมวย่าง Read the rest of this entry »

เผิง ลู่ จี่ อั่น พึงฝึกฝนอย่างจริงจัง
ไฉ่ เลียะ โจ่ว โค่ว ใส่ใจกับการโน้มและขยาย
รุดหน้า ถอยหลัง เหลียวซ้าย แลขวา และตั้งมั่น
ยึด เชื่อม เกาะ และตาม  แบ่งแยกเต็มว่างให้ชัดเจน
มือเท้าตามติดปรปักษ์ เอวขาเคลื่อนเป็นหนึ่งเดียว
ดึงเขาเข้ามา ให้พลังของเขาไหลไปสู่ความว่างเปล่า คือสุดยอดกลยุทธ์
ให้เขาโจมตีด้วยกำลังแรง ขณะที่เราเบี่ยงแรงพันชั่งด้วยกำลังเพียงสี่ตำลึง

ในมวยไท่เก๊กตระกูลหยาง วิชาอาวุธที่ฝึกกันมาแต่เดิมมี 3 ชนิดครับ คือ ดาบ กระบี่ และทวน   ภายหลังมีการดัดแปลงทวนเป็นพลองโดยถอดหัวทวนออกเพื่อความปลอดภัย แต่กระบวนท่าก็ยังเป็นของทวนอยู่  ส่วนอุปกรณ์ประกอบอื่นๆ เช่น พัด ห่วง เข้าใจว่ามีการดัดแปลงเพิ่มเติมเข้าไปภายหลังอีก

 ในคลิปนี้จะเป็นดาบไท่เก๊กครับ โดยอาจารย์ฟู่จงเหวิน (Fu ZhongWen) ศิษย์เอกและหลานชายของอาจารย์หยางเฉินฟู่ (Yang ChengFu)

อาจารย์หยางเจิ้นตั๋ว (Yang ZhenDuo) เป็นบุตรชายคนเล็กของอาจารย์หยางเฉินฟู่ (Yang ChenFu) นับเป็นผู้นำมวยไท่เก๊กตระกูลหยางรุ่นที่สี่ครับ หากแต่ท่านไม่มีโอกาสได้ร่ำเรียนฝีมือกับบิดาโดยตรง เพราะอาจารย์หยางเฉินฟู่เสียไปเมื่อท่านยังเล็ก จึงได้รับการถ่ายทอดวิชามวยไท่เก๊กประจำตระกูลจากพี่ชายและศิษย์พี่ทั้งหลายแทน

ท่ามวยของท่านแตกต่างจากท่ามวยไท่เก๊กตระกูลหยางที่ศิษย์อาจารย์หยางเฉินฟู่ท่านอื่นๆ แสดงออกมาอยู่บ้าง โดยเฉพาะในเรื่องการถ่ายน้ำหนัก ซึ่งเห็นได้ชัดในท่า โลซีเอ้าปู้ หรือก้าวเท้ามือปัดเข่า และทำให้เป็นหัวข้อถกเถียงกันในวงการผู้ฝึกมวยไท่เก๊กอย่างกว้างขวาง Read the rest of this entry »