คลิปวิดิโอท่านหวังเฟ่ยเซิงสอนท่าไท่จี๋ฉีซื่อ
December 2nd, 2007 at 11:21 pm (Form, Taijiquan)
อาจารย์หวังเฟ่ยเซิง (Wang PeiSheng) เป็นยอดยุทธ์มวยไท่เก๊กตระกูลอู๋ (Wu) สืบทอดมาทางสายท่านอู๋ฉวนโหย่ว (Wu QuanYou) ซึ่งเป็นบิดาและเป็นอาจารย์ของท่านอู๋เจี้ยนเฉวียน (Wu JianQuan) ท่านอู๋เจี้ยนเฉวียนนั้นถือเป็นปรมาจารย์มวยไท่เก๊กตระกูลอู๋ ส่วนท่านอู๋ฉวนโหย่วผู้บิดานั้นได้ร่ำเรียนมาโดยตรงจากท่านหยางลู่ฉาน (Yang LuChan) ปรมาจารย์มวยไท่เก๊กตระกูลหยางเอง ซึ่งในยุคแรกยังไม่ได้มีการแบ่งแยกว่าเป็นตระกูลหยางหรือตระกูลอู๋ เพียงแต่ในภายหลังเมื่อท่านอู๋เจี้ยนเฉวียนสถาปนามวยไท่เก๊กตระกูลอู๋ขึ้น สายที่สืบมาจากทางบิดาท่านก็เลยนับเป็นมวยไท่เก๊กตระกูลอู๋ไปด้วย โดยทั่วไปแล้วหลักวิชาส่วนมากของมวยไท่เก๊กตระกูลหยางและตระกูลอู๋จึงมีความคล้ายคลึงกันมาก
คำบรรยาย แปลโดยคุณรังไหมครับ ขออนุญาตยกมาประกอบด้วยนะครับ
ที่เธอทำก็คือไท่จี๋ฉี่สื้อ
เธอมีอี้เนี่ยนหรือเปล่า
ผมไม่ทราบครับ
เมื่อครู่ฉันพูดไปแล้วอี่ซินสิงอี้ อี่อี้ต่าวชี่ อี่ชี่อวิ้นเซิน
เมื่อสักครู่เธอเปิดขาออกขณะที่ลง ย่อลงต่างต้องมีอี้เนี่ยนทั้งหมด
ผมไม่ทันคิด ยกมือ…ไม่ใช่ ไม่ใช่
หากว่าไม่มีอี้เนี่ยนก็คือฉางฉวน แล้ว ไม่ใช่ไท่จี๋
เธอดู นี่ไม่ใช่ไท่จี๋ฉวน หากทำเช่นนี้ก็ผิดหมด
จะต้องใช้อี้เนียนใช่ไหมครับ
ก็คือที่ไม่จำเป็นต้องใช้แรงก็ไม่ต้องใช้
ที่ไม่ต้องใช้ก็ไม้ต้องใช้
เธอดูตอนที่เธอยืน…
ใช่
ยังมีทั่วร่างต้องฟ่างซง
ก็ไม่ใช่ฟ่างซงแบบนี้(อ.ทำท่าหมดแรง)
ในตอนยืนเท้าทั้งสองต้องปิ้งฉี
ตามองไปข้างหน้า ทั่วร่างฟ่างซง
คำนี้ฟ่างซงทำยังไงนะ ก็คือกล้ามเนื้อไม่เกร็ง-จิ่งจาง
ข้อต่อต้องยืดออก-ลาไค นี่ฟังเข้าใจไม๊ ..ครับ
พอเริ่มยืนอะไรก้ไม่คิด ตามองตรงไปข้างหน้า
เก็บคางเล็กน้ย คอ..จึง..ดี
เวลาเปิดขาออกทำยังไง ฉันบอกยังไง เธอทำยังงั้น
ตามองตรงไปข้างหน้า อี้เนี่ยนคิดอยู่ที่ปี๋จื่อเจียน-ปลายจมูก
ไปหานิ้วโป้งที่เท้าขวา..
ปลายจมูกตรงกับนิ้งโป้งเท้าขวา ..
หลังจากนั้นเธอจะรู้สึกว่าน้ำหนักลงที่เท้าขวา ฝ่าเท้ากินแรง
เท้าซ้ายจะเบา รู้สึกไม๊ ศ-มี มี
อี้เนี่ยนคิดที่ปลายกระดูกสันหลัง(หางลิง)
เธอดูเท้าขวาจะลงเต็มแล้วฝ่าเท้ากินแรง
เท้าขวาจะลงเต็ม เท้าซ้ายจะเบา
เปิดเท้าทำอย่างไรนะ
เปิดเท้าไม่คิดไปที่เท้าคิดไปที่ใหนนะ
คิดไปที่นิ้วก้อยมือขวา
ที่แนบอยู่ด้านข้าง10 องศาใช้แรงออกนิดหน่อย
เท้าเปิดออกแล้ว เท้าเปิดออกก็ไม่ต้องสนใจมัน
ตามองตรงไปข้างหน้า เท้าจะเปิดออก
เปิดออกยังไม่แตะพื้น หลังจากนั้นคิดนิ้วก้อย
พร้อมกับเท้าขวาวางมือลงข้าง
หลังจากนั้นคิดนิ้วมือจากก้อยมานางกลางโป้ง
ขณะเดี่ยวกันนิ้วเท้าก็จะโป้งกลางนางก้อยวางลงพื้น
(นิ้วมือเท้าวางลงพร้อมกัน)
คิดกลางมือ-โส่วซิน กลางเท้าถึงพื้น-กลางมือเท้าถึงพื้นพร้อมกัน
ส้นมือส้นเท้าถึงพื้นพร้อมกัน
ถึงนี้อะไรก็ไม่คิด นี่คือต้งที่2
จะมีความร้สึกเบาสบายทั่วร่างจากเอวขึ้นบน
ข้างล่างมีสะโพกเข่า เท้าความรู้สึกเหมือนต้นไม้แทงรากลงหยั่งราก
มีความรู้สึกเหมือนไม้หยั่งราก รู้สึกอย่างนี้
ต้งที่ 3คือเหลี่ยงหวั้นเฉียนเผิง
ไม่ยกแขนขึ้นอย่างนี้
เวลายกต้องไม่คิดยก คิดนิ้วชี้ พอคิดมันก็แกว่งเห็นมั้ย
คิดว่านิ้วชี้งอหาฝ่ามือ ๆๆๆๆ ก็ขึ้นมาแล้ว
พอไม่คิดมือก็ตกลง ลองลืมคิด (มือตก) คิดยก ไม่คิด ตก
คิดว่านิ้วชี้งอหาฝ่ามือ ๆๆ ยกข้อมือกับไหล่เสมอกัน
ยกสูงเกินเอวจะกินแรง ไม่ถูกต้อง
ยกขึ้นไม่เกินติ่งหู
หลังจากนั้นคิดที่กลางฝ่ามือ-โส่วซิน
มือก็จะอยู่แล้วไม่ลงมา ไม่ขึ้นไป นี่คือชี่กงจั้นจวง
ไท่จี๋ชี่กง เป็นธรรมชาติ..
ต้งที่ 4 เหลียงจั่งเซี่ยไฉ่
คิดที่หลังมือ-เหลากง โส่วเป้ย ฝ่ามือมีความตั้งใจนูนออก
นิ้วกลางระนาบลงมาที่ท้อง คิดดึงมือเข้าหาลำตัว
เข่าจะย่อลงเอง กับที่เธอทำเมือ่ครู่อย่างนี้นะม่ายใช่
ทั้งหมดอัตโนมัติ
อี้เนี่ยนอยู่ที่ไหล่ทั้งสอง
มือที่ลงลงไปที่ไหน ลงไปที่นิ้วมือโป้ง
ข้างสะโพกทั้งสอง
เก็บท้องน้อยเข้ามา จะรู้สึกชาร้อนที่ต้นขา
..นี่คือฉี่สื้อ
ส่วนประวัติของท่านหวังเฟ่ยเซิง อยู่ที่นี่ครับ
หวังเพ่ยซิง สะพานเชื่อมยุคทองของยุทธจักร ตอนที่ 1
หวังเพ่ยซิง สะพานเชื่อมยุคทองของยุทธจักร ตอนที่ 2
หวังเพ่ยซิง สะพานเชื่อมยุคทองของยุทธจักร ตอนที่ 3
