Fajing DotNet

จากการศึกษาที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร British Journal of Sports Medicine พบว่าการออกกำลังกายด้วยการรำไท้เก็กช่วยทำให้การควบคุมโรคเบาหวานชนิดที่ 2  ดีขึ้น

http://www.biotec.or.th/biotechnology-th/newsdetail.asp?id=3839

          ไท้เก็ก เป็นศิลปะการป้องกันตัวของจีน ที่รวมการหายใจเข้าด้วยกระบังลมและการผ่อนคลายด้วยการเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวลเข้าด้วยกัน ทีมวิจัยได้ประเมินผลที่เกิดขึ้นกับทีเซลล์หลังการใช้โปรแกรมออกกำลังกายด้วยไท้เก็กนาน 12 สัปดาห์ ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่สอง 30 ราย และผู้ที่มีสุขภาพดีอีก 30 ราย ในช่วงอายุต่างๆกัน 

          ทีเซลล์เป็นกุญแจสำคัญของระบบภูมิคุ้มกันในร่างกาย สร้างสารเคมีที่มีประสิทธิภาพ ได้แก่ อินเตอร์ลิวคิน ที่มีความสำคัญต่อระบบการตอบสนองภูมิคุ้มกัน เบาหวานชนิดที่ 2 สัมพันธ์กับการติดเชื้อเรื้อรัง เกิดจากภาวะน้ำตาลในเลือดมากเกินไป

          หลังจากผ่านไป 12 สัปดาห์  ระดับของไกลเคทฮีโมโกลบินก็ลดลงจาก 7.59 เป็น 7.16 ในผู้ป่วยโรคเบาหวาน ระดับของอินเตอร์ลิวคิน-12 ซึ่งเป็นตัวกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ระดับของอินเตอร์ลิวคิน-4 ซึ่งเป็นตัวกดภูมิคุ้มกันไม่ทำงาน และการทำงานของทีเซลล์ก็เพิ่มขึ้น

          กิจกรรมที่ใช้พลังงานเยอะกดระบบภูมิคุ้มกัน แต่การออกกำลังกายอย่างพอเหมาะจะให้ผลตรงกันข้าม การออกกำลังกายแบบ ไท้เก็กจัดว่าเป็นการออกกำลังกายที่ใช้พลังงานในระดับปานกลาง และการศึกษาก่อนหน้านี้แสดงให้เห็นว่า มันช่วยกระตุ้นการทำงานของเส้นเลือดหัวใจและระบบหายใจ เพิ่มความยืดหยุ่นและบรรเทาความเครียด 

          ไท้เก็กอาจช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือดหรือเพิ่มการเผาผลาญกลูโคสในเลือด ทำให้ร่างกายเริ่มมีภูมิต่อการติดเชื้อ หรืออย่างน้อยที่สุด การออกกำลังกายก็ทำให้ร่างกายสุขภาพดี รู้สึกมีความสุข ซึ่งในที่สุดแล้วทำให้ร่างกายสร้างระบบภูมิคุ้มกันขึ้นมา

          และในอีกการศึกษานึง ที่มีผู้เข้าร่วม 13 ราย พบว่า การออกกำลังกายด้วยไท้เก็กและชี่กงเป็นเวลา 12 สัปดาห์ ครั้งละ 1 ชั่วโมง 30 นาที มากกว่า 3 ครั้งต่อสัปดาห์ และมีการออกกำลังกายที่บ้านด้วย  ช่วยทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดลดลงอย่างมีนัยสำคัญ และช่วยปรับปรุงระบบการเผาผลาญอาหารที่ผิดปกติในเด็กกลางจนถึงวัยผู้ใหญ่ดีขึ้น (อาการของโรคในกลุ่มการเผาผลาญอาหารผิดปกตินั้น ได้แก่ ความดันโลหิตสูง และน้ำตาลในเลือดสูงซึ่งเกี่ยวข้องกับการเพิ่มความเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดหัวใจ และเบาหวาน) 

          เมื่อสิ้นสุดระยะเวลา 12 สัปดาห์ ผู้เข้าร่วมมีน้ำหนักลดลงเฉลี่ย 3 กิโลกรัม และมีขนาดรอบเอวลดลงเฉลี่ยเกือบ 3 เซนติเมตร ความดันโลหิตลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ผู้เข้าร่วม 3 ราย ไม่มีภาวะการเผาผลาญอาหารผิดปกติ และรายอื่นๆเล่าว่าขณะที่อยู่ในโปรแกรมนั้น เค้านอนหลับได้ดีขึ้น มีแรงมากขึ้น รู้สึกเจ็บปวดน้อยลง และความอยากอาหารลดลง

ที่มาhttp://www.sciencedaily.com/releases/2008/03/080331220843.htm