Fajing DotNet

Category: Books
Genre: Health, Mind & Body
Author: Ma Yueh-liang & Zee Wen
หนังสือเล่มนี้ ปัจจุบันจัดเป็นหนังสือหายากไปแล้ว ที่มีขายในตลาดส่วนมากเป็นของมือสอง ขนาดใน amazon.com ยังไม่มีรูปเลย ฉบับที่ผมมีนี่เป็นของสนพ. Shanghai Book, Hong kong พิมพ์ในปี 1986 ก็ร่วมยี่สิบปีแล้วครับ เล่มที่ผมได้มามันไปค้างสต๊อกอยู่อีท่าไหนก็ไม่รู้ เหลือมาเล่มหนึ่ง ดูสภาพแล้วเป็นของเก่าเก็บแท้ ไม่มีรอยเปิดอ่านเลย แต่หน้ากระดาษเหลืองไปหมดแล้ว

ความสำคัญของหนังสือเล่มนี้ก็คือเป็นหนังสือที่แต่งขึ้นโดยคุณ Zee Wen แต่มีอ.หม่าเยี่ยเหลียงเป็นผู้ให้ข้อมูล และตรวจสอบความถูกต้องด้วยตนเอง อ.หม่าเยี่ยเหลียงท่านนี้แม้ว่าท่านจะเพิ่งเสียชีวิตไปในปี 1998 ด้วยอายุ 97 ปี แต่ในวงการมวยไท่เก๊กต้องจัดว่าท่านเป็นรุ่นใหญ่มาก เพราะท่านเป็นบุตรเขยของอ.อู๋เจี้ยนเฉวียน ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งมวยไท่เก๊กสกุลอู๋ อ.และแม้ว่าจะเรียกว่าเป็นมวยไท่เก๊กสกุลอู๋ หากอ.อู๋เจี้ยนเฉวียนนั้นได้รับถ่ายทอดวิชาจากบิดาคืออ.อู๋เฉวียนโหย่ว ซึ่งเรียนมาจากอ.หยางลู่ฉาน หรือหยางไร้เทียมทาน ปรมาจารย์มวยไท่เก๊กสกุลหยาง พระอาจารย์ของตวนอ๋องแปดกองธง สอนจนท่านอ๋องเก่งกว่าองครักษ์ เลยต้องไปเป็นครูสอนองครักษ์ด้วย ซึ่งอ.อู๋เฉวียนโหย่วนี่ก็เป็นองครักษ์รุ่นแรกที่ได้เรียนกับอ.หยางลู่ฉาน (ตามตำนานเขาว่าอ.เฉวียนโหย่วต้องกราบลูกชายของอ.หยางลู่ฉานเป็นอาจารย์แทน เพื่อจะได้มีลำดับรุ่นต่ำกว่าองค์ชาย ไม่งั้นนับศักดิ์เป็นศิษย์น้องของอ๋อง มันจะไม่งาม) ดังนั้นพูดได้อีกอย่างว่ามวยไท่เก๊กตระกูลอู๋นั้นก็คืออีกสายหนึ่งของมวยไท่เก๊กตระกูลหยางนั้นเอง บางท่านถึงกับกล่าวว่ามวยตระกูลอู๋นั้นก็คือมวยหยางดั้งเดิม เพราะมวยหยางนั้นภายหลังอ.หยางเฉินฟู่ได้ดัดแปลงเพื่อเน้นไปทางสุขภาพมากกว่าวิทยายุทธ์ (เพราะอ.หยางเฉินฟู่เชื่อว่า คนต้องแข็งแรง ชาติจึงจะเจริญ ไม่เน้นให้คนต่อยตีกัน)

ดังนั้นถ้านับรุ่นกันจริงๆ แล้วอ.หม่าเยี่ยเหลียงก็ต้องนับเป็นรุ่นเดียวกับศิษย์ของอ.หยางเฉินฟู่ ผู้ที่เผยแพร่มวยไท่เก๊กตระกูลหยางออกไปในวงกว้าง ประวัติของท่านจริงๆ ก็มีตามประสาครูมวยรุ่นเก่าครับ ยิ่งเป็นลูกเขยอ.ใหญ่ด้วยยิ่งโดนหาเรื่องเยอะ ซึ่งท่านก็ไม่เคยแพ้ใคร อ.หม่าท่านนี้ยังพิเศษตรงที่ท่านได้ออกไปสอนถึงยุโรปและออสเตรเลียด้วย โดยเฉพาะในออสเตรเลียท่านค่อนข้างจะมีชื่อเสียงมาก นอกจากนี้อ.หม่ายังมีดีกรีเป็นหมอ จบจาก Beijing Medical College ในปี 1929 อีกด้วย

หนังสือเล่มนี้ แม้จะไม่หนามาก และส่วนมากจะเป็นการอธิบายท่วงท่าการฝึกผลักมือ แต่ส่วนที่เป็นหัวใจจริงๆ ของเล่มคือบทที่ 1 หรือเพียง 38 หน้าแรกของหนังสือเท่านั้น ซึ่งอ.หม่าอธิบายรูปแบบพลังแต่ละอย่างของมวยไท่เก๊กไว้อย่างชัดเจน ด้วยภาษาปัจจุบัน ไม่ต้องมาตีความกัน และอยู่ในแนวทางเดียวกับของตระกูลหยาง ใช้แทนกันได้เลย ตรงนี้ที่ผมเคยรีวิวหนังสือสายอ.เจิ้งมั่นชิง แล้วบอกว่ามีการตีความแตกต่างจากตระกูลหยางสายหลัก แต่หนังสือเล่มนี้ของอ.หม่านั้นอธิบายออกไปในแนวเดียวกับตระกูลหยางสายหลักทุกประการ

http://astore.amazon.com/taijimaster-20/detail/9622391001

ในเล่มยังมีภาพถ่าย x-ray ข้อสะโพกของผู้ฝึกมวยไท่เก๊ก (อ.หม่าเยี่ยเหลียง) ขณะอายุ 83 ปี เปรียบเทียบกับข้อสะโพกของคนธรรมดาที่อายุ 60 ปี ซึ่งเห็นได้ชัดว่ากระดูกมีความหนาแน่นมากกว่า ข้อสะโพกขยายตัวออกไปมากกว่า ไม่หดรั้งและไม่มีคราบแคลเซียมเกาะแบบกระดูกคนแก่ทั่วๆ ไป

คลิปสัมภาษณ์อ.หม่าและภรรยาคืออ.อู่อิงหัว (อ.อู๋อิงหัวเป็นบุตรีของอ.อู๋เจี้ยนเฉวียน) ตอนอายุประมาณ 90 กว่า จะสังเกตเห็นผิวหนังของทั้งสองท่านยังเต่งตึง แก้มมีเลือดฝาด ฟันยังอยู่ครบ (เกนิดๆ แสดงว่าไม่ใช่ฟันปลอม) อ.อู๋อิงหัวบางขณะที่ให้สัมภาษณ์บางครั้งท่านเขินอาย แก้มยังแดงอย่างเห็นได้ชัด

ส่วนคลิปนี้เป็นคลิปที่อ.หม่าสาธิตการฝึกผลักมือ คนที่เข้าไปลองก็ไม่ใช่ลูกศิษย์