Category: Books
Genre: Health, Mind & Body
Author: Phillip Starr

ในแง่มุมศิลปะป้องกันตัว คุณฟิลลิป สตารร์คนนี้ก็เป็นอาจารย์ใหญ่ท่านหนึ่ง แล้วก็มีสำนักเป็นของตัวเอง แล้วก็เรียนมาเยอะ ตั้งแต่ ไป่ซินเฉวียน, ไท่จี๋เฉวียน, สิ่งอี้เฉวียน, ปากัวจาง (เท่ากับสามสุดยอดมวยภายในก็ได้เรียนมาหมด) แล้วยังมีคาราเต้สายเคียวคุชิน (ของมาสโอยาม่า เป็นสายที่เน้นการสู้จริง) สายชิโตริว รวมทั้งมวยอื่นๆ อีกสารพัดชนิด แถมท่านก็เคยสอนอยู่ในค่ายทหารด้วย เท่ากับว่าเป็นยอดฝีมือตัวจริง ภายหลังท่านก็ตกผลึกวิชาต่างๆ ที่ร่ำเรียนมาก่อตั้งสายวิชาอี้ลี่เฉวียน (Yiliquan) ขึ้นมาเป็นวิชาเอกเทศ ในเล่มท่านก็มีเล่าถึงลูกศิษย์ของท่านคนหนึ่งเจอวัวขวิด ก็เลยชกวัวตาย หรืออย่างภาพปกหนังสือนี่ก็ลูกศิษย์ของท่าน ก็มีดีกรีเป็น Women’s MIdwest Middleweight Kickboxing Champion ซึ่งจนกระทั่งสละสังเวียนก็ยังไม่เคยมีประวัติแพ้

ในเล่มอาจจะเพราะท่านต้องการเล่าให้ง่าย ก็เลยเน้นไปที่ลักษณะทาง mechanic หรือโครงสร้างของร่างกายในการฝึกศิลปะป้องกันตัว (เน้นที่มวยจีน) ท่วงท่าต่างๆ วิธีการยืน วิธีการชก วิธีการหายใจ และรูปแบบการฝึกที่เป็นรูปธรรมมาก เรียกว่าอ่านแล้วทำตามได้เลย แล้วก็น่าจะได้ผลดีด้วย แม้แต่คนที่ไม่เป็นมวยก็อ่านได้เข้าใจได้ ซึ่งก็ถือว่าเป็นจุดเด่นมากของหนังสือเล่มนี้ (อ.ฟิลลิปเขียนบอกไว้เองว่าต้องการให้อ่านง่ายเข้าใจง่าย ไม่ใช่กลายเป็นคัมภีร์ลับต้องมาตีความกัน)

แต่ในมุมมองของผมเองในความง่าย มันก็บดบังหลายๆ อย่างไป ซึ่งอาจจะทำให้ผู้อ่านเข้าใจผิด หรือถึงกับเดินผิดทางได้เลย คือมองมวยจีนในแง่เมคานิคส์หรือกลไกเท่านั้น ซึ่งถึงแม้ว่าจะ effective แต่มีสำนวนกังฟูกล่าวไว้ว่า “ฝึกมวยจีน ไม่ฝึกพลัง แก่ตัวไปก็สูญเปล่า” หนังสือเล่มนี้แม้จะพูดถึง “พลัง” แต่ก็เป็น “พลัง” คนละอย่างกับในความหมายของมวยจีนดั้งเดิม ซึ่งผมไม่แน่ใจว่าอ.ฟิลลิปตั้งใจที่จะไม่เขียนถึงหรือเปล่า นอกจากนี้กลไกหลายอย่างที่เขียนในเล่ม พูดได้เลยว่าสวนทางกับกลไกของมวยจีนสายมวยภายในแบบดั้งเดิม วิธีการใช้กำลังนั้นออกไปทางแนวของคาราเต้เสียมากกว่า

แต่โดยทั่วๆ ไปผมก็ชอบครับ อ่านง่าย แล้วก็เพลินดี แล้วถ้าเป็นวัยรุ่น หรือคนฝึกศิลปะยุทธ์ก็ใช้เล่มนี้เพิ่มพูนเทคนิค หรือแก้ไขจุดบกพร่องต่างๆ ได้ดี แต่ถ้าเป็นสายมวยภายในผมมองว่าเฉยๆ อ่านก็ดีครับประดับความรู้ ซื้อเก็บไว้ก็ได้ประโยชน์ครับ

http://astore.amazon.com/taijimaster-20/detail/1583942114

Category: Books
Genre: Health, Mind & Body
Author: อ.เซียวหลิบงั้ง

หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเกี่ยวกับมวยไท่เก๊กเล่มเล็กๆ อีกเล่มหนึ่ง ในบรรดาหนังสือเกี่ยวกับมวยไท่เก๊กที่มีอยู่ในบ้านเราซึ่งมีจำนวนปกน้อยยิ่งกว่าน้อย ทั้งๆ ที่มีคนเรียนคนฝึกกันไม่น้อย

ไท่เก๊ก…มาหานะเธอ จากชื่อหนังสือก็เป็นที่เข้าใจได้ว่าคงเป็นหนังสือเบาๆ อ่านง่ายๆ ซึ่งก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ หนังสือเล่มนี้ไม่ได้สอนให้คนอ่านฝึกมวยไท่เก๊กตามแบบในหนังสือ ไม่ได้ลงท่ารำครบชุดพร้อมคำอธิบายวิธีการรำโดยละเอียด (ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันรำด้วยตัวเองไม่ได้) และไม่ได้เขียนถึงเคล็ดวิชาพิสดาร ซึ่งน้อยคนนักจะอ่านรู้เรื่อง นอกจากคนที่ฝึกมาระดับหนึงแล้ว เอาไว้อ้างอิง หรือเอาไว้อ่านให้ไม่รู้เรื่องเหมือนนิยายเพลินๆ

แต่ภายในเล่ม ท่านอ.เซียวหลิบงั้ง แห่งสำนักฉางชุนถัง http://www.thaitaiji.com ได้ดึงบางท่าของมวยไท่เก๊ก ออกมาเป็นท่าฝึกเดี่ยวๆ ที่เห็นว่าพอฝึกกันเองได้ง่ายๆ ผิดๆ พลาดๆ ไปก็ไม่มีอันตราย หากแต่สามารถเอื้อประโยชน์ให้กับผู้ฝึกได้อย่างเต็มที่ พร้อมกับยกตัวอย่างลักษณะถูกผิดของท่าเหล่านั้น

ท่วงท่าในหนังสือนี้ก็มีไม่เยอะครับ เช่น
จั้นจวง ท่ายืนเสา นิ่งๆ นานๆ)
ฉีซื้อ ท่าเริ่มต้นของมวยไท่เก๊ก ยกมือขึ้น ยกมือลง
อั้น ผลักคู่ (คนรู้ภาษาจีนบอกว่าอั้นแปลว่ากด ก็ว่าตามนั้นก็ได้ครับ)
จินจีตู๋ลี่ ยืนขาเดียว
อวิ๋นโส่ว มือเมฆ
ฯลฯ

แต่ละท่าก็เน้นบริหารแต่ละส่วนของร่างกาย เรียกว่าถ้ายังมีข้ออ้างเยอะ ยังไม่สามารถไปฝึกมวยไท่เก๊กจริงๆ จังๆ ได้ เอาท่าเดี่ยวเหล่านี้มาฝึกๆ ทุกๆ วันก็ยังได้ประโยชน์อยู่ไม่น้อย ที่สำคัญอีกอย่างที่หาได้ยากคือภาพถ่ายท่วงท่าของท่านอ.เซียวหลิบงั้งเอง ซึ่งคงไม่ค่อยมีโอกาสได้หลุดออกมาสู่สาธารณชนบ่อยนัก แค่ตรงนี้ก็ทำให้หนังสือเล่มนี้น่าเก็บขึ้นอีกเยอะ

http://www.thaitaiji.com/forum/viewtopic.php?f=2&t=4831

อ.เซียวหลิบงั้ง เป็นศิษย์ของอ.หม่าจินชวน หนึ่งในศิษย์เอกของอ.ต่งหู่หลิง ซึ่งเป็นผู้ถ่ายทอดมวยไท่เก๊กตระกูลต่งแทนบิดาคืออ.ต่งอิงเจี๋ยอยู่ในประเทศไทย ในยุคแรกๆ ที่มีการนำมวยไท่เก๊กมาเผยแพร่ในประเทศไทย มวยไท่เก๊กตระกูลต่งนี้ในเมืองไทยมีผู้ฝึกกันไม่น้อย แต่ภาพถ่ายหรือคลิปการรำของระดับอาจารย์ในเมืองไทยนั้นถือว่าเป็นของหายากยิ่งกว่ายาก

Category: Books
Genre: Nonfiction
Author: Brian Preston

หนังสือเล่มนี้ เริ่มจากการที่คุณ Brian Preston ซึ่งเป็นคอลัมนิสต์ให้กับหนังสือพิมพ์ในแคนาดาได้รับงานเขียนหนังสือเล่มหนึ่งเกี่ยวกับศิลปะป้องกันตัว ซึ่งคุณไบรอันไม่มีความรู้เอาเลย แต่ก็ตัดสินใจเขียน โดยเริ่มจากไปสมัครเรียนวิชามวยเส้าหลินจากอ.บ๊อบที่เปิดสำนักอยู่ใกล้บ้าน ได้ไปเจอกับอาจารย์ปู่หรืออาจารย์ของอาจารย์บ๊อบ ซึ่งเป็นพระบ้าน ???
ได้ไปเรียนคอร์สสัมมนาคุณฮอยส์ เกรซี่ (ชื่อแกเขียนว่า Royce แต่อ่านว่าฮอยส์ ห้ามเชยอ่านว่ารอยซ์เด็ดขาด) ตำนานแห่งวิชา บราซิลเลี่ยนยิวยิสสู แล้วซี่โครงหักกลับบ้าน

เท่านั้นยังไม่หนำใจ แกลงทุนบินไปถึงประเทศจีน ไปเที่ยวเขาบู๊ตึ้ง (อู่ตัง) ชมงานแสดงมวยไท่เก๊กกับคุณจาเรคแห่งเว็บ chinafrominside.com คุยกับนักพรตบนเขาบู๊ตึ๊ง ซึ่งบ่นว่าเดี๋ยวนี้ไม่มีเวลาฝึกสมาธิภาวนา เพราะคนมาเที่ยวเยอะเหลือเกิน ต้องขายของทั้งวัน ???
จากอู่ตัง คุณไบรอันเดินทางต่อไปถึงวัดเส้าหลิน ไปขอเรียนคอร์สระยะสั้นสามวันเพื่อจะได้สัมภาษณ์เจ้าสำนักซึ่งเป็นพระ??? แล้วก็พบว่าเจ้าสำนักมี มอสระเอียด้วย ถามไถ่ก็ได้ใจความว่าเจ้าสำนักแต่งก่อนบวช ก็เลยพาเมียมาอยู่ในวัดด้วยกัน (ฮ่วย) ..แถมในวัดยังมีเบียร์ขายอีก (ฮ่วยๆ) จนสุดท้ายคุณไบรอันก็พกความผิดหวังกับวัดเส้าหลินแล้วบินกลับบ้าน

แต่เรื่องยังไม่จบ คุณไบรอันเดินทางต่อไปเวกัสเพื่อเข้าชมรายการใหญ่รายการหนึ่งซึ่งเคยเป็นของตระกูลเกรซี่แต่สุดท้ายเปลี่ยนมือไป นั่นคือ UFC หรือ Ultimate Fighting Championship ไปสัมภาษณ์คุณมนุษย์หิมะ Jeff Monson เกาะขอบสนาม (ชั้นประหยัด) ดูเขาตีกันเลือดสาด

แล้วสุดท้ายกลับบ้านมาเปลี่ยนมาฝึกมวยไท่เก๊กตระกูลเฉิน ปิดเล่มหนังสือ แล้วก็ยังฝึกฝนมวยไท่เก๊กต่อจนปัจจุบัน…เออ กว่าจะมาถึงมวยไท่เก๊กได้

อ่านสนุกเพลินๆ ดีครับ ขำๆ เป็นการมองศิลปะการต่อสู้จากสายตาคนนอกอย่างแท้จริง หลายๆ อย่างก็เลยรู้สึกสดๆ ใหม่ๆ หรือแม้แต่ความคิดหรือการตั้งคำถามของคุณไบรอันที่ดูจะตรงไปตรงมา และบางครั้งอาจถูกมองว่าเสียมารยาท แต่ก็เป็นสิ่งที่คุณไบรอันมองเห็นและคิดเห็นในขณะนั้น แม้ว่าในคำว่า martial art หรือวิทยายุทธ์ สิ่งที่คุณไบรอันนำมาเสนอในหนังสือเล่มนี้คงไม่สามารถพูดได้ว่าครบถ้วนเมื่อเทียบกับสารคดีดีๆ ของค่ายบีบีซี หรือเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิค แต่ก็พอได้อ่านกันเล่นครับ

http://astore.amazon.com/taijimaster-20/detail/1583942688

Category: Books
Genre: Health, Mind & Body
Author: Adam Hsu

หน้งสือเล่มนี้รวบรวมมาจากบทความของอ.อดัม ซูที่เขียนให้กับวารสารสามเล่มด้วยกันคือ Black Belt, WushuKung-fu และ Inside Kung-fu ตลอดสิบห้าปี

ตอนที่เจอเล่มนี้ ผมสะดุดจากชื่อ Adam Hsu ก่อนเลย เพราะเคยรู้จักแกมาก่อนจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องเคนจิ นักสู้ การ์ตูนเก่า แต่เป็นการ์ตูนที่เคยฮิตเปรี้ยงปร้างอยู่ในบ้านเรามาพักหนึ่ง ตอนหลังอ.สุวินัย ภรณวลัยแห่งสำนักบูรณาการศาสตร์ ก็นำมาเรียบเรียงเป็นนิยายเรื่องยุวมังกร ก็ดังอีก แถมได้รางวัลด้วย ช่วงที่ออกมาเป็นการ์ตูนหรือนิยาย ทำเอามวยปาจี๋เฉวียนดังอยู่ในบ้านเรา คนถามหาเรียนกันอยู่พักใหญ่ ..(ความจริงในญี่ปุ่นก็ดัง ตอนหลังการ์ตูนหลายๆ เรื่องที่มีเกี่ยวกับมวยจีน ต้องมีปาจี๋เฉวียนอยู่ด้วยแทบจะเสมอ หรือแม้แต่ในวิดิโอเกมก็มี)

ในเรื่องเคนจิ เป็นเรื่องเกี่ยวกับเส้นทางชีวิตของหนุ่มน้อยเค็นจิ ซึ่งมีความฝันที่จะเจริญรอยตามปู่ซึ่งเป็นยอดฝีมือมวยจีนฮัคเคียกเค็น (ปาจี๋เฉวียน ในภาษาจีนกลาง) ซึ่งระหว่างนั้นเค็นจิก็ได้พบเจออาจารย์มากมายหลายท่าน และวิชามวยจีนท่หลากหลาย ในเรื่องก็มีอ.อดัม ซูท่านนี้โผล่ออกมาด้วย โดยเป็นคนมาถ่ายทอดวิชาให้กับเคนจิ

แม้การ์ตูนเรื่องเคนจิจะเป็นเรื่องแต่ง แต่อาจารย์หลายๆ ท่านในเรื่องก็มีตัวตนจริง โดยเฉพาะอาจารย์ใหญ่ในเรื่องคืออาจารย์หลิวหยุนเฉียว ก็เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงมากและเป็นยอดฝีมือมวยจีนของจริง ส่วนอ.อดัม ซู ท่านนี้ก็เป็นศิษย์ของอ.หลิวจริงๆ ด้วยเหตุผลแค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับแฟนเค็นจิอย่างผมที่จะซื้อเล่มนี้มา

แต่พออ่าน กลับพบว่าหนังสือเล่มนี้ดีกว่าที่คิด เพราะเป็นเล่มที่พูดถึงกังฟู โดยนักกังฟูจริงๆ อ.อดัมพูดถึงคนที่มองมวยจีนโดยจินตนาการเอาจากภาพยนต์หรือนิยาย และพูดถึงมวยจีนจริงๆ ที่ใช้งานได้จริงๆ ไม่ใช่เพียงเป็นการแสดงเอาไว้โชว์บนเวทีหรือในภาพยนต์ รวมทั้งพูดถึงหลักวิชาต่างๆ อย่างเป็นรูปธรรม หนังสือเล่มนี้หลังจากผมนำไปให้อาจารย์ที่สอนผมได้อ่าน ท่านถึงกับขอให้ผมถ่ายเอกสารให้ทั้งเล่ม และแนะนำให้คนทั้งสำนักได้อ่านกัน นอกจากนี้ในเว็บของสำนักมวยจีนที่มีชื่อเสียงสองแห่งในบ้านเรา ผมก็ยังเห็นมีการแปลบทความของอ.อดัม ซูบางบทลงไว้ ซึ่งบทความเหล่านั้นก็ล้วนรวมอยู่ในหนังสือเล่มนี้เช่นกัน

http://astore.amazon.com/taijimaster-20/detail/0804831386

ตอนผมซื้อมา ไปเจออยู่ที่ร้าน B2S สาขาเซ็นทรัลชิดลม มีอยู่สองสามเล่ม ส่วนที่อื่นยังไม่เห็นอีกครับ แต่เป็นหนังสืออีกเล่มที่แนะนำให้อ่านโดยเฉพาะกับผู้ที่สนใจมวยจีนที่เป็นมวยจีนจริงๆ

Category: Books
Genre: Health, Mind & Body
Author: Ma Yueh-liang & Zee Wen
หนังสือเล่มนี้ ปัจจุบันจัดเป็นหนังสือหายากไปแล้ว ที่มีขายในตลาดส่วนมากเป็นของมือสอง ขนาดใน amazon.com ยังไม่มีรูปเลย ฉบับที่ผมมีนี่เป็นของสนพ. Shanghai Book, Hong kong พิมพ์ในปี 1986 ก็ร่วมยี่สิบปีแล้วครับ เล่มที่ผมได้มามันไปค้างสต๊อกอยู่อีท่าไหนก็ไม่รู้ เหลือมาเล่มหนึ่ง ดูสภาพแล้วเป็นของเก่าเก็บแท้ ไม่มีรอยเปิดอ่านเลย แต่หน้ากระดาษเหลืองไปหมดแล้ว

ความสำคัญของหนังสือเล่มนี้ก็คือเป็นหนังสือที่แต่งขึ้นโดยคุณ Zee Wen แต่มีอ.หม่าเยี่ยเหลียงเป็นผู้ให้ข้อมูล และตรวจสอบความถูกต้องด้วยตนเอง อ.หม่าเยี่ยเหลียงท่านนี้แม้ว่าท่านจะเพิ่งเสียชีวิตไปในปี 1998 ด้วยอายุ 97 ปี แต่ในวงการมวยไท่เก๊กต้องจัดว่าท่านเป็นรุ่นใหญ่มาก เพราะท่านเป็นบุตรเขยของอ.อู๋เจี้ยนเฉวียน ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งมวยไท่เก๊กสกุลอู๋ อ.และแม้ว่าจะเรียกว่าเป็นมวยไท่เก๊กสกุลอู๋ หากอ.อู๋เจี้ยนเฉวียนนั้นได้รับถ่ายทอดวิชาจากบิดาคืออ.อู๋เฉวียนโหย่ว ซึ่งเรียนมาจากอ.หยางลู่ฉาน หรือหยางไร้เทียมทาน ปรมาจารย์มวยไท่เก๊กสกุลหยาง พระอาจารย์ของตวนอ๋องแปดกองธง สอนจนท่านอ๋องเก่งกว่าองครักษ์ เลยต้องไปเป็นครูสอนองครักษ์ด้วย ซึ่งอ.อู๋เฉวียนโหย่วนี่ก็เป็นองครักษ์รุ่นแรกที่ได้เรียนกับอ.หยางลู่ฉาน (ตามตำนานเขาว่าอ.เฉวียนโหย่วต้องกราบลูกชายของอ.หยางลู่ฉานเป็นอาจารย์แทน เพื่อจะได้มีลำดับรุ่นต่ำกว่าองค์ชาย ไม่งั้นนับศักดิ์เป็นศิษย์น้องของอ๋อง มันจะไม่งาม) ดังนั้นพูดได้อีกอย่างว่ามวยไท่เก๊กตระกูลอู๋นั้นก็คืออีกสายหนึ่งของมวยไท่เก๊กตระกูลหยางนั้นเอง บางท่านถึงกับกล่าวว่ามวยตระกูลอู๋นั้นก็คือมวยหยางดั้งเดิม เพราะมวยหยางนั้นภายหลังอ.หยางเฉินฟู่ได้ดัดแปลงเพื่อเน้นไปทางสุขภาพมากกว่าวิทยายุทธ์ (เพราะอ.หยางเฉินฟู่เชื่อว่า คนต้องแข็งแรง ชาติจึงจะเจริญ ไม่เน้นให้คนต่อยตีกัน)

ดังนั้นถ้านับรุ่นกันจริงๆ แล้วอ.หม่าเยี่ยเหลียงก็ต้องนับเป็นรุ่นเดียวกับศิษย์ของอ.หยางเฉินฟู่ ผู้ที่เผยแพร่มวยไท่เก๊กตระกูลหยางออกไปในวงกว้าง ประวัติของท่านจริงๆ ก็มีตามประสาครูมวยรุ่นเก่าครับ ยิ่งเป็นลูกเขยอ.ใหญ่ด้วยยิ่งโดนหาเรื่องเยอะ ซึ่งท่านก็ไม่เคยแพ้ใคร อ.หม่าท่านนี้ยังพิเศษตรงที่ท่านได้ออกไปสอนถึงยุโรปและออสเตรเลียด้วย โดยเฉพาะในออสเตรเลียท่านค่อนข้างจะมีชื่อเสียงมาก นอกจากนี้อ.หม่ายังมีดีกรีเป็นหมอ จบจาก Beijing Medical College ในปี 1929 อีกด้วย

หนังสือเล่มนี้ แม้จะไม่หนามาก และส่วนมากจะเป็นการอธิบายท่วงท่าการฝึกผลักมือ แต่ส่วนที่เป็นหัวใจจริงๆ ของเล่มคือบทที่ 1 หรือเพียง 38 หน้าแรกของหนังสือเท่านั้น ซึ่งอ.หม่าอธิบายรูปแบบพลังแต่ละอย่างของมวยไท่เก๊กไว้อย่างชัดเจน ด้วยภาษาปัจจุบัน ไม่ต้องมาตีความกัน และอยู่ในแนวทางเดียวกับของตระกูลหยาง ใช้แทนกันได้เลย ตรงนี้ที่ผมเคยรีวิวหนังสือสายอ.เจิ้งมั่นชิง แล้วบอกว่ามีการตีความแตกต่างจากตระกูลหยางสายหลัก แต่หนังสือเล่มนี้ของอ.หม่านั้นอธิบายออกไปในแนวเดียวกับตระกูลหยางสายหลักทุกประการ

http://astore.amazon.com/taijimaster-20/detail/9622391001

ในเล่มยังมีภาพถ่าย x-ray ข้อสะโพกของผู้ฝึกมวยไท่เก๊ก (อ.หม่าเยี่ยเหลียง) ขณะอายุ 83 ปี เปรียบเทียบกับข้อสะโพกของคนธรรมดาที่อายุ 60 ปี ซึ่งเห็นได้ชัดว่ากระดูกมีความหนาแน่นมากกว่า ข้อสะโพกขยายตัวออกไปมากกว่า ไม่หดรั้งและไม่มีคราบแคลเซียมเกาะแบบกระดูกคนแก่ทั่วๆ ไป

คลิปสัมภาษณ์อ.หม่าและภรรยาคืออ.อู่อิงหัว (อ.อู๋อิงหัวเป็นบุตรีของอ.อู๋เจี้ยนเฉวียน) ตอนอายุประมาณ 90 กว่า จะสังเกตเห็นผิวหนังของทั้งสองท่านยังเต่งตึง แก้มมีเลือดฝาด ฟันยังอยู่ครบ (เกนิดๆ แสดงว่าไม่ใช่ฟันปลอม) อ.อู๋อิงหัวบางขณะที่ให้สัมภาษณ์บางครั้งท่านเขินอาย แก้มยังแดงอย่างเห็นได้ชัด

Click here to view the embedded video.

ส่วนคลิปนี้เป็นคลิปที่อ.หม่าสาธิตการฝึกผลักมือ คนที่เข้าไปลองก็ไม่ใช่ลูกศิษย์

Click here to view the embedded video.

Category: Books
Genre: Biographies & Memoirs
Author: Stuart Alve Olson

โดยรวมแล้ว หนังสือเล่มนี้คือประวัติของอ.ทีที เหลียง หรือ เหลียงตุงใช่ ซึ่ง “เคย” เป็นศิษย์เอกของอ.เจิ้งมั่นชิง ส่วนอ.เจิ้งมั่นชิง ถ้าใครฝึกมวยไท่เก๊กมาก็คงเคยได้ยินชื่อมาบ้าง ท่านเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์หยางเฉินฟู่ แห่งมวยไท่เก๊กตระกูลหยาง อ.เจิ้งเป็นคนแรกๆ ที่เผยแพร่วิชามวยไท่เก๊กให้กับชาวอเมริกัน และเป็นผู้ที่มีส่วนทำให้มวยไท่เก๊กแพร่หลายไปในหมู่ชาวตะวันตก

ส่วนที่ว่าอ.เหลียง “เคย” เป็นศิษย์เอกนั้น เพราะภายหลังจากที่อ.เจิ้งและอ.เหลียงเดินทางไปเผยแพร่มวยไท่เก๊กยังประเทศสหรัฐอเมริกา ก็เกิดมีความเข้าใจผิดกันจนถึงขั้นแยกทางกันเดิน แม้อ.เหลียงจะกล่าวว่าท่านยังรักและเคารพอ.เจิ้งอยู่ตลอดเวลา ซึ่งรายละเอียดของเรื่องราวนั้นก็ถูกบันทึกอยู่ในหนังสือเล่มนี้ ซึ่งถูกถ่ายทอดผ่านศิษย์ใกล้ชิดอ.เหลียง ซึ่งมีส่วนช่วยให้อ.เหลียงผ่านความลำบากในประเทศที่ตนเองแทบไม่รู้จัก จนมีชื่อเสียงโด่งดังในที่สุด

ในหนังสือเล่มนี้ส่วนมากจะเล่าจากความทรงจำของคุณสจ๊วตเอง และศิษย์คนอื่นๆ บ้าง เล่าถึงชีวิตของอ.เหลียงในอเมริกา ลักษณะนิสัย อารมณ์ขัน และเหตุการณ์ต่างๆ ที่อ.เหลียงและเหล่าศิษย์มีประสบการณ์ร่วมกัน ทั้งสุขและทั้งทุกข์ รวมไปถึงประวัติของอ.เหลียงเองก่อนที่จะย้ายมายังอเมริกา ซึ่งท่านก็เล่าว่าท่านเคยเป็นข้าราชการกินสินบน ทำงานให้มาเฟีย ถูกจับ ติดคุก ป่วยปางตาย และเรื่องที่ท่านได้มาเป็นศิษย์ของอ.เจิ้งมั่นชิง อีกทั้งยังมีโอกาสได้รู้จักกับอาจารย์ท่านอื่นๆ อีกมากมาย..รวมทั้งเรื่องที่ท่านเคยเจอแม้แต่กับอ.หยางเฉินฟู่เองด้วย เรื่องเล่าส่วนมากเข้าใจว่าคุณสจ๊วตพยายามถ่ายทอดให้ใกล้เคียงสิ่งที่อ.เหลียงเล่ามามากที่สุด โดยเฉพาะอารมณ์ขันหรือตลกร้ายของอ.เหลียง นอกจากนี้ก็มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับอ.เจิ้งผ่านอ.เหลียงด้วย (ต้องระลึกไว้ว่าสุดท้ายอาจารย์และศิษย์คู่นี้แยกทางกันเดิน แต่สิ่งที่เล่าก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจ เป็นอีกด้านหนึ่งของอ.เจิ้งที่ผู้ฝึกมวยไท่เก๊กหลายท่านอาจไม่เคยทราบมาก่อน ส่วนจะจริงเท็จประการใด ก็คงได้แต่ฟังหูไว้หู เพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็เสียชีวิตกันไปหมดแล้ว)

หนังสือเล่มนี้ แม้คนที่ไม่ได้ฝึกมวยไท่เก๊กก็สามารถอ่านได้ครับ เป็นประวัติชีวิตของบุคคลที่ยิ่งใหญ่ท่านหนึ่งที่น่าสนใจ โดยเฉพาะมุมมองต่อโลก ของคนที่มีชีวิตผ่านช่วงเวลาต่างๆ ทั้งในจีนแผ่นดินใหญ่ ไต้หวัน และอเมริกา และมีชีวิตยืนยาวถึงร้อยกว่าปี และส่วนที่ดีที่สุดคือหนังสือเล่มนี้ “อ่านสนุก”

http://astore.amazon.com/taijimaster-20/detail/1556434162

“Steal my art” ขโมยวิชาไป (ถ้าแน่จริง) เป็นคำที่อ.เหลียงพูดขณะที่ท่านสอนวิชามวยไท่เก๊ก ซึ่งท่านว่าศิลปะวิชาที่แท้จริงนั้นผู้เรียนจะต้องขโมยมันไปเอง

Category: Books
Genre: Health, Mind & Body
Author: T.T. Liang

เล่มนี้หลักๆ ก็เป็นเคล็ดจากคัมภีร์คลาสสิค เพียงแต่ว่าบรรยายและตีความโดย อ. ทีที เหลียง หรืออ.เหลียงตุงไช่ รวมกับเข้อเขียนส่วนตัวของท่านเองด้วย ซึ่งท่านเขียนคำอธิบายเคล็ดไว้ค่อนข้างละเอียดและชัดเจนมาก

อ.ทีที เหลียง เคยเป็นศิษย์เอกของอ.เจิ้งมั่นชิง แต่ก็มีโอกาสได้เรียนกับอาจารย์อีกหลายๆ ท่าน ก็เลยมีความเห็นด้านมวยไท่เก๊กแตกต่างจากอ.เจิ้งอยู่บ้าง จนมาแตกแยกกันหลังจากที่ทั้งคู่เดินทางมาเผยแพร่มวยไท่เก๊กในอเมริกา อ.เหลียงก็เลยเลิกสอนชุดมวยของอ.เจิ้ง แต่สอนชุดส่วนตัวของท่านเอง

จากประวัติของอ.เหลียง ท่านเคยรับราชการ เคยกินสินบน ทำงานให้กับพวกมาเฟีย เคยถูกจับและถูกทรมานระหว่างช่วงสงคราม และเคยเจ็บป่วยปางตายช่วงอายุสี่สิบกว่า และได้มาเรียนมวยไท่เก๊กหลังจากนั้น จนฟื้นฟูสุขภาพขึ้น และภายหลังยังได้เปลี่ยนอุปนิสัยใจคอกลายเป็นคนตลก มีอารมณ์ขัน และมีอายุยืนยาวถึงร้อยกว่าปี ระหว่างนั้นมีเรื่องเล่าถึงพลังฝีมือของอ.เหลียงเยอะแยะ

http://astore.amazon.com/taijimaster-20/detail/0394724615

ตอนที่ผมอ่านหนังสือเล่มนี้ครั้งแรกนั้น ผมฝึกแต่มวยไท่เก๊กตระกูลหยางสายหลัก ยังไม่เคยฝึกสายเจิ้งมั่นชิง ซึ่งมีเคล็ดความแตกต่างออกไปจากสายหลักของตระกูลหยาง ดังนั้นการอธิบายเคล็ดในแบบของอ.เหลียง จะทำให้รู้สึกแปลกๆ และขัดแย้งอยู่หลายอย่าง เพราะแม้ว่าจะเป็นมวยไท่เก๊กตระกูลหยางด้วยกัน แต่ก็มีความแตกต่างกันในเรื่องของเคล็ด และท่าทางอยู่มาก จนภายหลังเมื่อได้เรียนมวยไท่เก๊กสายเจิ้งมั่นชิงเพิ่มมาอีกสายหนึ่ง ซึ่งถึงแม้จะแตกต่างกับที่อ.เหลียงนำมาสอนในภายหลัง แต่เคล็ดความก็ยังอ้างอิงกันได้อยู่มาก ถึงค่อยเข้าใจการตีความแบบนี้มากขึ้น แม้ว่าจะแตกต่างจากมวยไท่เก๊กตระกูลหยางแบบทั่วๆ ไปก็ตาม

ก็เป็นอีกเล่มที่แนะทำให้ผู้ฝึกมวยไท่เก๊กหามาอ่านครับ และจะทำให้เห็นว่าเคล็ดเดียวกันสามารถอธิบายกันไปคนละแบบได้ รวมถึงการฝึกและการแสดงออกก็กลายเป็นแตกต่างกันได้เลย

เคล็ดประจำตัวอ.เหลียง

1.ไม่มีใครดีพร้อม จงรับเฉพาะสิ่งดี และทิ้งที่เลวไปเสีย
2. ถ้าฉันเชื่อถือในตัวหนังสือ ทางที่ดีอย่าอ่าน ถ้าเชื่อถือไว้ใจอาจารย์อย่างที่สุด ทางที่ดีอย่ามีอาจารย์
3.ย้ายภูเขาน่ะง่าย เปลี่ยนนิสัยคนยากกว่า
4.ถ้ามีอะไรไม่ถูกต้องเกิดกับฉัน อย่าโทษคนอื่น จงโทษตนเอง
5.ถ้าอยากมีอายุยืนยาว ให้ฝึกมวยไท่เก๊ก และบรรลุให้ได้ทั้งด้านร่างกายและจิตใจ การบรรลุด้านจิตใจนั้นยากกว่านัก
6.เรียนรู้การโอนอ่อน อาศัยไหวพริบ ไม่ใช่ความก้าวร้าว ยอมเสียเปรียบ (เสียน้อยได้น้อย, เสียมากได้มาก) ไม่ใช่พยายามเอาเปรียบ และรู้จักการให้ (ยิ่งให้ก็ยิ่งได้)
7. ชีวิตเริ่มต้นที่อายุ 70 ทุกอย่างช่างสวยงาม สุขภาพที่ดีสำคัญยิ่งเหนืออื่นใด ตอนนี้ฉันช่างมีความสุขกับสุขภาพที่ดีและหนทางสู่ความเป็นอมตะ
8. สร้างมิตร 1000 คน แต่อย่ายอมมีศัตรูแม้แต่คนเดียว
9. คนเราต้องฝึกฝนในสิ่งที่ตัวเองสอน (ผู้อื่น) ไม่เช่นนั้นคำสอนนั้นก็ว่างเปล่า หรือเปรียบเหมือนเช็คเด้งเท่านั้น
10. เก็บงำความผิดพลาดของผู้อื่น และสรรเสริญสิ่งที่ดีของเขา เป็นยุทธวิธีที่ดีที่สุด

Category: Books
Genre: Health, Mind & Body
Author: Bruce Frantzis

หนังสือเล่มนี้เขียนโดยคุณ B.K. Frantzis ครับ ในเล่มเล่าถึงประสบการณ์การศึกษาศิลปะป้องกันตัวของคุณฟรานซิส ตั้งแต่เป็นเด็ก จนเข้ามาสู่เส้นทางของวิชามวยจีน เล่าถึงวิชาต่างๆ มากมายที่เขาได้มีโอกาสสัมผัส เรียนรู้ ซึ่งนับว่าแกโชคดีมากที่ได้เจอและได้เป็นศิษย์ของอ.ที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่นอ.อุเอชิบะ ผู้ให้กำเนิดวิชาไอคิโด และภายหลังยังได้ศึกษามวยปาคว่าจ่างหรือฝ่ามือแปดทิศจากอ.หวังซูจิน และได้ต่อยอดเป็นศิษย์ใน ในสายวิชามวยแปดทิศและมวยไท่เก๊กกับอ.หลิวหงเจี๋ย

ส่วนหนึ่งที่น่าประทับใจเพราะบังเอิญผมเองก็มีประสบการณ์ร่วมคล้ายๆ กันคือคุณฟรานซิสประสบอุบัติเหตุที่กระดูกสันหลัง จนต้องนอนโรงพยาบาลเป็นเวลานาน ไม่เฉพาะสูญเสียวิทยายุทธ์ แต่แทบจะเคลื่อนไหวร่างกายไม่ได้เอาเลย ซึ่งมีผลต่อทั้งร่างกายและจิตใจของเขาอย่างมาก แต่กระนั้นเขาปฏิเสธการผ่าตัด และรักษาด้วยวิธีแบบดั้งเดิม รวมกับการฝึกฝนอย่างหนัก จนสามารถกลับมาเป็นครูสอนศิลปะป้องกันตัวได้อีกครั้ง

http://astore.amazon.com/taijimaster-20/detail/1583941908

เล่มนี้จริงๆ ผมซื้อจากร้านคิโนคุนิยะที่สยามพารากอนในกรุงเทพฯ แต่ถ้าสั่งจากอเมซอนมันจะได้ส่วนลดด้วย รวมค่าส่งแล้วก็เท่าๆ กับซื้อจากร้าน แต่ถ้าสั่งซื้อหนังสือครั้งละหลายๆ เล่มบางทีก็จะถูกว่า

Category: Books
Genre: Health, Mind & Body
Author: Lo/Inn/Foe/Amacker
ชื่อคนเขียนหน้าปกเขาเขียนไว้ว่า Lo/Inn/Foe/Amacker
จริงๆ คือมีสี่คนครับ ชื่อ

Benjamin P. Lo
Martin Inn
Susan Foe
Robert Amacker

หนังสือเล่มนี้ความจริงเนื้อหาไม่เยอะ ตัวหนังสือเท่าหม้อแกง หน้าหนึ่งๆ มีสักสิบบรรทัดอย่างมาก แต่ผมให้คะแนนไว้เยอะ เพราะเล่มนี้แปลคัมภีร์เดิมจากภาษาจีนมาเป็นภาษาอังกฤษ ชนิดเนื้อๆ ไม่มีคำบรรยาย ไม่มีการตีความ มีแต่เนื้อคัมภีร์แท้ๆ อ่านได้อารมณ์ดีมากครับ เหมือนคัมภีร์ลับในนิยายกำลังภายในเลย ถ้าใครที่ฝึกมาก็ถือว่าเอาไว้ทบทวนเคล็ดวิชาได้

แต่ถ้าไม่ได้เรียนมาโดยตรง ผมว่ายิ่งสนุกกว่า เพราะอ่านไปตีความไป เข้าใจมั่งไม่เข้าใจมั่ง (จริงๆ คือไม่น่าเข้าใจ) แต่ทำให้จินตนาการบรรเจิดได้ดี เผลอๆ สร้างวิชาส่วนตัวขึ้นมาได้ …เคยเจอเหมือนกันนะครับ มีบางคนฝึกมวยไท่เก๊กด้วยตัวเอง เปิดตำราฝึกเอา ตีความเคล็ดเอา ดูเพลินดีเหมือนกัน เคยมีคนมายืนให้ดู แล้วผมเอานิ้วจิ้มแล้วล้ม ยังอ้างได้ว่านี่เพราะเขายังฝึกไม่สำเร็จ ถ้าสำเร็จแล้วจะปล่อยพลังออกมือมาโดนทีเดียวตาย …เป็นได้ขนาดนี้ก็มี ก็ต้องปล่อยไป อนุโมทนาสาธุว่าเกิดโชคดีเขาอาจจะได้เป็นปรมาจารย์วิชาใหม่ของตัวเองไป ของอย่างนี้ประมาทกันไม่ได้

ตัวอย่างในหนังสือนะครับ

หน้า 54 มีแค่สองประโยค

Be as still as a mountain,
Move like a great river.

“ยามสงบนิ่งประดุจขุนเขา ยามเคลื่อนไหวคล้ายสายน้ำใหญ่”

หน้า 59

The form is like that
of a falcon about to seize a rabbit,
and the shen (spirit) is like that
of a cat about to catch a rat.

“ท่วงท่าดุจอินทรีโฉบเหยื่อ จิตสติดังแมวตะครุบหนู”

มีนิดหนึ่งที่ผมจะสะดุดเกือบทุกครั้งที่อ่านหนังสือแปลจีนเป็นอังกฤษ คือคำแปลหลายๆ จุดมันจะแปลกๆ แล้วก็บางทีขาด บางทีเกิน อันนี้ก็ต้องทำใจละครับ เพราะส่วนหนึ่งของการแปลมันก็ขึ้นอยู่กับการตีความของผู้แปลด้วย
อย่างเช่น หน้า 19

The ch’i (breath) should be excited.
The shen (spirit) should be internally gathered

“ลมหายใจควรถูกกระตุ้น วิญญาณควรรวมไว้ภายใน”

บางคนเลยตีความเป็นต้องสูดลมหายใจให้กระชั้น หรือเอาละบางคนรู้จักคำว่า “ชี่” ว่ามันต่างจากลมหายใจ แต่ “กระตุ้นชี่” บางคนก็เลยไปพยายามโคจรแบบพิสดาร แล้วให้รวมวิญญาณไว้นี่ยิ่งไปกันใหญ่

หรือในหน้า 49 นี่ก็มันมากครับ

Throughout the body, the i (mind) rely on the ching shen (spirit), not on the ch’i (breath).
If it relies on the ch’i, it would become stagnant.
If there is ch’i, there is no li (external strength.)
If there is no ch’i, there is pure steel.

“ตลอดทั่วร่าง จิตอาศัยวิญาณไม่ใช่ชี่ (ลมหายใจ)
อาศัยชี่ จะติดขัด
หากมีชี่ ก็ไม่มีแรง (ภายนอก)
หากไม่มีชี่ คือเหล็กกล้าแกร่ง”

เออ..บทหนึ่งให้กระตุ้นชี่ อีกบทหนึ่งกลับบอกไม่ให้มีชี่
แล้วยิ่งถ้าไปแปลชี่ว่าลมหายใจ (breath) ตามหนังสือ ก็ยิ่งแล้วใหญ่ ไม่มีลมหายใจไม่เป็นเหล็กกล้าหรอกครับ แต่เป็นศพแหงแก๋ อันนี้อาจารย์ผมเคยอ่านที่เป็นภาษาจีนให้ฟังแล้วแปลชัดๆ ให้ มันคนละเรื่องกันเลย …คือเรื่องคล้ายๆ กัน แต่คนละเรื่อง

ผมเคยมีแปลบทนี้ไว้อย่างนี้

“หากให้ความความสนใจกับจิตสติ ละทิ้งชี่ พลังที่สำแดงออกจะเข้มแข็งแกร่งกร้าว แต่หากมัวสนใจอยู่กับชี่ เลือดลมจะติดขัด พลังที่ตีออกจะไร้กำลังและไม่สัมฤทธิ์ผล”
ส่วนที่ว่ากระตุ้นชี่ ก็แค่ปล่อยให้มันเป็นอิสระ เคลื่อนไหวได้ดังใจ ไม่ไปขังหรือไปกดไว้กับที่ เพราะมันมีอีกบทที่ให้จมชี่ไว้ที่ตันเถียน บางคนก็เลยไปกดไว้ ..คือถ้าฝึกมาดี มีอาจารย์สาธิตให้ดูว่ารูปธรรมมันเป็นอย่างไร แล้วอธิบายได้ครบถ้วน ทุกบททุกตอนมันก็ไม่ขัดแย้งกัน แต่ถ้าตีความเอง..ก็สนุกครับ

ไม่รู้เรื่องพอกัน ฮ่าๆๆ เอาเป็นว่าถ้าฝึกมาอย่างไร ก็อ่านเข้าใจอย่างนั้นละครับ เพราะอาจารย์แต่ละท่านก็แปลออกมาต่างกัน ตีความออกมาต่างกัน

http://astore.amazon.com/taijimaster-20/detail/0913028630

เล่มนี้ผมได้จากร้านหนังสือเก่าชื่อ Back Street Books ในเชียงใหม่ครับ เชียงใหม่มีร้านหนังสือ (เก่า) ภาษาอังกฤษ เยอะกว่าในกรุงเทพฯ คุยกับบางร้านเขายังบอกว่าร้านหนังสือแถบถนนข้าวสารก็ยังมีมาซื้อจากเขา หนังสือที่นี่ส่วนมากจะราคาถูกกว่าปก แล้วก็สภาพดีมากครับ บางปกมีเป็นสิบเล่ม ไม่รู้ไปหากันมาจากไหน

Category: Books
Genre: Health, Mind & Body
Author: Douglas Wile

หนังสือเล่มนี้จัดเป็นหนังสือเกี่ยวกับมวยไท่เก๊กที่ดีที่สุดเลยก็ว่าได้ ภายในเล่มมีทั้งเคล็ดลับ หลักวิชาต่างๆ รวมทั้งภาพประกอบโดยอ.หยางเฉินฟู่เอง ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถฝึกมวยไท่เก๊กด้วยตัวเองจากหนังสือเล่มนี้ แต่หากได้รับการฝึกฝนอย่างถูกต้องจากอาจารย์ที่แท้จริง หนังสือเล่มนี้ก็จะมีส่วนช่วยในเรื่องหลักและเคล็ดต่างๆ ได้มากทีเดียว

http://astore.amazon.com/taijimaster-20/detail/091205901X

เป็นหนังสือเล่มหนึ่งที่เรียกว่า “ไม่ประนีประนอม” กับคนอ่านครับ เพราะเริ่มมาก็เล่นเคล็ดวิชากันล้วนๆ ถ้าไม่ได้ฝึกมาแล้วมาอ่าน จะรู้สึกเหมือนเจอคัมภีร์ลับในนิยาย เพราะต้องตีความเยอะแยะ ตั้งแต่เคล็ด “เบื้องต้น” เช่น “พลังยอดกระหม่อม ต้องเบาและไว”

หรือแม้แต่ที่พิสดารประเภทเป็นโคลงกลอน หรือเป็นปริศนาอย่างเช่น
ใช้พลังนั้นไม่ถูกต้อง
ไม่ใช้พลังนั้นไม่ถูกต้อง
ประหนึ่งอ่อนแต่แข็ง จึงถูกต้อง

ลอยนั้นไม่ถูกต้อง
หนักก็ไม่ถูกต้อง
เบา, ไว, ผ่อนคลาย และจม จึงถูกต้อง

เป็นหนังสือเก่าแล้ว เลยไม่ค่อยเห็นในร้านหนังสือบ้านเรา คำอธิบายก็ถือได้ว่า “ไม่รู้เรื่อง” ถ้าไม่ได้ฝึกมา แต่ถ้าคนที่คิดจะฝึกมวยไท่เก๊กจริงจัง ไม่ว่าสายไหนตระกูลไหน หนังสือเล่มนี้มีประโยชน์มากครับ

เล่มนี้บ้านเรายังไม่เคยเจอร้านไหนขายเลยไม่ว่าจะร้านหนังสือเก่าหนังสือใหม่ เล่มที่ผมอ่านนี่ก็ถายเอกสารมาจากอาจารย์อีกที ตั้งใจว่าว่างๆ จะสั่งซื้อเล่มจริงมาสักที จะได้มีเก็บไว้