Fajing : the journey of my life.

ประวัติมวยไท่เก๊กยุคใหม่มักจะเริ่มต้นจากตระกูลเฉิน ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าตระกูลหลักของมวยไท่เก๊กในปัจจุบัน  เล่ากันว่ามวยไท่เก๊กตระกูลเฉินนี้มีต้นกำเนิดอยู่ในหมู่บ้านเฉินเจียโกว ตำบลเวิน ในมณฑลเหอหนานของประเทศจีน  แต่เดิมตระกูลเฉินก็มีวิทยายุทธ์ประจำตระกูลของตัวเองอยู่ก่อนแล้วครับ เรียกว่ามวยเผ้าฉวย  ว่ากันตามลักษณะก็สไตล์แกร่งกร้าวแบบมวยเส้าหลิน แต่ภายหลังครูมวยของตระกูลเฉินผู้หนึ่ง ชื่อว่าเฉินฉางซิง (ค.ศ. 1771-1853)ได้มีโอกาสเรียนมวยไท่เก๊กจากคนผ่านทางชื่อเจียงฟา (ค.ศ. 1716-1795)   ท่านเจียงฟาผู้นี้ว่ากันว่าได้ร่ำเรียนมวยไท่เก๊กมาจากทางสายของท่านหวังจงเย่ว ซึ่งเป็นผู้มีชื่อเสียงในวิชามวยไท่เก๊กสืบต่อมาจากท่านจางซานฟงปรมาจารย์มวยไท่เก๊ก  บางตำราว่าท่านเจียงฟาเป็นลูกศิษย์ของท่านหวังจงเย่วบางตำราว่าเป็นหลานศิษย์และมีกระทั่งที่ว่าเป็นศิษย์น้องรุ่นเดียวกัน  ซึ่งที่ว่าเป็นศิษย์น้องนี่คงไม่ใช่เพราะยุคสมัยต่างกันอยู่มาก แต่บางตำราก็ว่ากันว่ามีคนชื่อหวังจงอยู่สองคน คนแรกเป็นหลานศิษย์ท่านจางซานฟง อีกคนเป็นรุ่นหลังซึ่งเป็นอาจารย์ของท่านเจียงฟา Read the rest of this entry »

ประวัติมวยไท่เก๊กตระกูลหยาง (ตอน 3) 

เล่าเรื่องลูกคนรองของท่านหยางลู่ฉานไปแล้ว หากไม่พูดถึงอีกคนเดี๋ยวท่านจะพาลน้อยใจหาว่าผู้เขียนลำเอียง บุตรชายคนที่สามของท่านหยางลู่ฉานมีนามว่าหยางเจี้ยนโหว (ค.ศ. 1839-1917) เนื่องจากท่านหยางเจี้ยนโหวเป็นบุตรคนที่สามคนทั่วไปจึงเรียกท่านว่าซันเส้าเหย หรือออกเสียงเป็นแต้จิ๋วว่า ซาเสี่ยวเอี้ยหรือนายเล็กคนที่สาม เพียงแต่คนนี้ไม่ใช่ซาเสี่ยวเอี้ยแห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้าของโกวเล้งนะครับ Read the rest of this entry »

ประวัติมวยไท่เก๊กตระกูลหยาง (ตอน 2)

ไหนๆ ก็พูดถึงรุ่นลูกตระกูลหยางกันแล้ว ก็ขอต่ออีกสักหน่อยก็แล้วกันนะครับ จริงๆ แล้วเรื่องของท่านหยางปันโหว หรือหยางเจี้ยนโหวนี่เป็นเรื่องที่ไม่ว่าอ่านหนังสือเล่มไหนเขาก็ต้องพูดถึงอยู่บ้าง หากเราไม่เอามาเล่าบ้างก็ดูจะขาดๆ อะไรไป

ท่านหยางปันโหวเป็นคนมีนิสัยแข็งกร้าว ชอบการประลองยุทธ์ ผู้ที่เคยประลองกับท่านก็มักจะได้รับบาดเจ็บเสมอ เล่ากันว่าครั้งหนึ่งท่านเคยประลองกับนักมวยคนหนึ่ง ท่านได้ถูกนักมวยคนนั้นคว้าแขนไว้ได้ โดยปกติแล้วในสถานการณ์เช่นนี้ ท่านหยางปันโหวเพียงผลักเบาๆ ก็สามารถคลี่คลายได้แล้ว แต่ครั้งนี้ท่านได้ใช้กำลังแขนเพื่อสบัดออกจนคู่ต่อสู้ได้รับบาดเจ็บ เมื่อกลับมาบ้านก็ได้เอามาเล่าให้บิดาคือท่านหยางลู่ฉานฟังด้วยความปลาบปลื้มในชัยชนะที่ได้มา ท่านหยางลู่ฉานกลับกล่าวกับหยางปันโหวว่า “ชัยชนะเป็นสิ่งที่น่ายินดี แต่เสียดายแขนเสื้อของเจ้าได้ขาดไป ขอให้รู้ว่าเจ้าได้ใช้พลังมากเกินไป” ท่านหยางปันโหวจึงได้สำรวจแขนเสื้อของตนเองจึงได้รู้ว่าขาดไปจริงๆ หลังจากถูกบิดาตำหนิ ทำให้ยิ่งมุมานะในการฝึกฝนมวยไท่เก๊กยิ่งขึ้น Read the rest of this entry »

 ประวัติมวยไท่เก๊กตระกูลหยาง (ตอน 1)

ทีนี้ต่อมาท่านหยางลู่ฉานเกิดไปพลั้งมือทำคนตายในการประลองครั้งหนึ่ง ก็มีผู้ช่วยเหลือให้ไปหลบอาญาแผ่นดินอยู่ในนครปักกิ่ง

การไปอยู่เมืองหลวงก็มีผู้อุปการะ ให้ไปเป็นครูมวยอยู่ในตระกูลจาง ซึ่งเป็นเศรษฐีใหญ่อยู่แถบชานเมืองปักกิ่ง แถมท่านจางคนนี้มีตำแหน่งขุนนางห้อยด้วย เหตุเพราะตระกูลจางเปิดโรงงานซีอิ๊ว เต้าเจี้ยว ผักดอง อยู่ทางด้านทิศตะวันตกของนครปักกิ่ง ฟังว่าผักดองของโรงงานจางพานิชย์แห่งนี้มีรสชาติดีมาก ถูกปากพระนางซูสีไทเฮา จนได้ผูกขาดเป็นผู้ส่งซีอิ๊ว เต้าเจี้ยว ผักดองทั้งหลายเข้าไปในวังหลวงแต่เพียงผู้เดียว Read the rest of this entry »

มวยไท่เก๊กตระกูลหยาง มวยไท่เก๊กตระกูลหยางเริ่มต้นจากบุรุษนามหยางลู่ฉาน ซึ่งเริ่มต้นจากการเป็นชาวบ้านนอกธรรมดาจนมากลายเป็นหัวหน้าครูฝึกองครักษ์และพระอาจารย์ของอ๋องในวังหลวง

ท่านหยางลู่ฉานมีชีวิตอยู่ในช่วง ค.ศ. 1799-1872 เป็นคนตำบลหย่งเหนียนอำเภอกว่างผิง มณฑลเหอเป่ย ฟังว่าบ้านท่านเป็นชาวนายากจนแต่รสนิยมวิไลชอบฝึกวิทยายุทธ์ตั้งแต่อายุยังน้อย ตอนเด็กๆ ท่านมีรูปร่างเล็ก แต่ก็มีความคล่องแคล่วว่องไว ประมาณว่าก็มีแววจอมยุทธ์อยู่ Read the rest of this entry »

ไม่มีใครรู้ครับว่าประวัติที่แท้จริงของมวยไท่เก๊กเป็นอย่างไรกันแน่ แต่ส่วนมากแล้วจะอ้างว่านักพรตจางซานฟงหรือเตียซำฮง ที่เคยเห็นอยู่ในหนังเรื่องดาบมังกรหยก คนที่เป็นอาจารย์ปู่ของพระเอกจอมยุทธ์เตียบ่อกี้นั่นแหละ เป็นผู้คิดค้นขึ้น  โดยได้รับแรงบันดาลใจจากการบังเอิญเปิดหน้าต่างบ้านออกมาแล้วก็บังเอิญเห็นนกกระเรียนตีกันกับงูอยู่ หรือบ้างก็ว่าเป็นนกดุเหว่าตีกับงู  แต่เอาเป็นว่านกตีกะงูละ ท่านก็ให้ปลาบปลื้มปิติ ปิ๊งเป็นวิชามวยขึ้นมา  จริงๆ แล้วมวยจีนหลายๆ แขนงก็มักจะอ้างว่าคิดขึ้นมาจากกระเรียนมั่ง งูมั่ง หรือไม่ก็ทั้งคู่นี่แหละ นัยว่าเป็นสัตว์ยอดฮิตสำหรับการคิดมวยจีนนอกจากนี้ก็มีที่คิดมาจากเสือ หมี ลิง ตั๊กแตน นกอินทรี ที่แปลกๆ เช่นหมา หรือเป็ดก็มี  หรือที่ยิ่งใหญ่ๆ มากๆ อย่างมังกรก็เป็นที่นิยมมากเหมือนกัน Read the rest of this entry »

ประเทศไทยนั้น ได้ติดต่อค้าขายกับประเทศจีนมาหลายร้อยปีแล้ว   ทั้งยังมีชาวจีนที่อพยพมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารตั้งแต่โบราณ จนออกลูกออกหลานกลายเป็นคนไทยไปก็มาก   ชาวจีนหรือแม้แต่ลูกหลานชาวจีนในประเทศไทยยังได้เข้ารับราชการจนได้รับตำแหน่งเป็นขุนนาง จนถึงกับเป็นพระมหากษัตริย์เช่นพระเจ้าตากสินมหาราชก็เป็นลูกหลานชาวจีนในประเทศไทย  จึงไม่น่าแปลกใจที่วิทยายุทธ์จีนหรือมวยจีนนั้นได้เผยแพร่เป็นที่รู้จักกันในสยามประเทศนี้เป็นเวลาช้านานมาแล้ว จนมีบันทึกอยู่ในประวัติศาสตร์ก็มีเช่น พระยาพิชัยดาบหักวีรบุรุษของชาวไทยนั้น ในประวัติของท่านก็เคยศึกษาวิชามวยจีนด้วยเช่นกัน ทั้งนี้ในยุคก่อนๆ นั้น แม้จะมีคำเรียกขานแบบแบ่งแยกว่าเป็นคนไทย คนจีน คนมอญ คนญวน  แต่ต่างก็อาศัยอยู่บนแผ่นดินสุวรรณภูมินี้ร่วมกันอย่างสันติฉันท์พี่น้องมาโดยตลอด Read the rest of this entry »